داشته است ، از بزرگان عرفاى صوفي مشرب ، قلمداد كرده‌اند ! « 1 » ولى واقعيت آن است كه ايشان از تمام طبقات صوفيه بيزار بوده و همان عنادى را كه پدرش با اين فرقه داشته ، ايشان نيز داشته ، و در ردّ صوفيه كتابي به نام تنبيه الغافلين تأليف كرده است . در اين كتاب ، ضمن نقض مرام صوفيه و قدح رؤساى آنها و دراويش پيرو ايشان ، اشعارى نيز سروده است كه شاهد تنفر وى از تفكر صوفيگرى است . مرحوم شيخ عبّاس قمى در الفوائد الرضوية از موائد شهرستانى نقل مىكند كه رحلت آقا محمود در سال 1269 بوده و قبرش در كربلاى معلَّا در رواق پايين روضهء مباركه ، نزديك قبر جدّش وحيد بهبهانى است . برخى هم وفات أو را در سال 1271 دانسته‌اند . براي اطلاع بيشتر از شرح حال اين بزرگوار و شجرهء طيّبهء « آل آقا » مىتوان به كتابهاى زير مراجعه كرد : مرآت الأحوال جهان نما ( سفرنامهء آقا احمد بن محمد على بهبهانى ) ج 1 ، ص 156 ؛ الفوائد الرضوية ص 575 ؛ وحيد بهبهانى ، ص 348 ؛ مجمع الفصحاء ، ج 2 ، ص 453 . رسالهء حاضر رسالهء غنا از آقا محمود بن محمد على بهبهانى كرمانشاهى ( م 1269 ق ) در مجموعه 1537 كتابخانهء مرحوم آية الله نجفي مرعشى قدس سره نگهدارى مىشود . در اين مجموعه از اين مؤلف سه رساله هست : رسالهء اوّل منظومه‌اى است فقهى و مختصر ، از ابتداى طهارت تا آخر امر به معروف و نهى از منكر . رسالهء دوم همين رساله است كه در زمان حيات مؤلف استنساخ شده و خود

--> « 1 » رك : المآثر و الآثار ، ص 152 ؛ مجمع الفصحاء ، ج 2 ، ص 453 .