چراغ برافروزند از نور آن چيزى كم نمىشود اگرچه عالم پر از چراغ شود ، پرسيد : چگونه مىشود كه اهل بهشت مىخورند و مىآشامند و ايشان را فضله نمىباشد ؟ فرمود : زيرا كه غذاى ايشان نازك و لطيف است و آن را ثقل نمىباشد ، بلكه از بدن ايشان به عرق خوشبو دفع مىشود . پرسيد : چگونه است كه هرچند حورى را وطى مىكنند باز باكره مىيابند او را ؟ فرمود كه : از طينت طيّب و پاكيزه مخلوق شده است ، و به او آفتى و جراحتى نمىرسد ، و در سوراخ او چيزى داخل نمىشود ، و حيض و كثافات از او دفع نمىشود ، پس پيوسته رحم به يكديگر چسبيده است ، و به غير هنگام مقاربت گشوده نمىشود لهذا چنين است . پرسيد : چگونه مىشود كه مغز ساقش از زير هفتاد حلّه نمايان باشد ؟ فرمود : درهمى را در آب صافى بيندازى كه يك نيزه عمق آن باشد به سبب لطافت مىنمايد « 1 » . و به سند معتبر از عبد اللّه بن على منقول است كه به خدمت بلال مؤذّن حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله رسيد : و از وصف بهشت از او پرسيد ، بلال گفت : از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله شنيدم كه حصار بهشت يك خشت از طلاست ، و يك خشت از نقره ، و يك خشت از ياقوت ، و به جاى گل در ميان آن مشك خوشبو كار كرده‌اند ، و كنگره‌هاى آن حصار از ياقوت سرخ و سبز و زرد است . پرسيد : درهاى بهشت از چه چيز است ؟ بلال گفت : درها مختلف است : باب الرحمه از ياقوت سرخ است ، و باب الصبر در كوچكى است يك لنگ از ياقوت سرخ است و حلقه ندارد ، و باب الشكر از ياقوت سفيد است و دو لنگ دارد ، و وسعت آن در پانصد سال راه است ، و آن در را صدا و ناله هست و مىگويد :

--> ( 1 ) بحار الانوار 8 / 136 ح 48 .