ساكن مىشوند ، منادى ندا مىكند اهل بهشت را كه : نظر كنيد به سوى جهنّم ، پس مشرف مىشوند و نظر كنند به سوى جهنّم ، و منزلهاى ايشان را در جهنّم به ايشان مىنمايند كه اين منازلى است كه اگر معصيت خدا مىكرديد داخل اين منازل مىشديد ، پس چندان ايشان را فرح و شادى رو دهد كه اگر مرگ در بهشت باشد بميرند از شادى از آنكه از چنين عذابى نجات يافته‌اند . پس منادى ندا كند اهل جهنّم را كه به جانب بالا نظر كنيد ، چون نظر كنند منازل ايشان را در بهشت و نعمتهائى كه در آنجا مقرّر شده به ايشان بنمايد ، و بگويند به ايشان كه اگر طاعت الهى مىكرديد اين منازل را متصرّف مىشديد ، پس ايشان را حالى رو دهد از اندوه كه اگر مرگ باشد بميرند ، پس منازل اهل جهنّم را در بهشت به نيكوكاران دهند ، و منازل اهل بهشت را در جهنّم به بدكاران دهند ، و اين است تفسير اين آيه كه حق‌تعالى در شأن اهل بهشت مىفرمايد : ايشانند وارثان كه به ميراث مىبرند بهشت را و در آن مخلّد باشند « 1 » . و به سند صحيح از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : چون اهل بهشت داخل بهشت مىشوند ، و اهل جهنّم به جهنّم درآيند ، منادى از جانب ربّ العزّه ندا كند : اى اهل بهشت و اى اهل جهنّم اگر مرگ به صورتى از صورتها درآيد خواهيد شناخت آن را ؟ گويند : نه پس بيارند مرگ را به صورت گوسفندى سياه و سفيد ، و در ميان بهشت و دوزخ بدارند ، و به ايشان گويند : ببينيد اين مرگ است ، پس حق‌تعالى امر فرمايد آن را ذبح نمايند ، و فرمايد : اى اهل بهشت هميشه در بهشت خواهيد بود ، و شما را مرگ نيست ، و اى اهل جهنّم هميشه در جهنّم خواهيد بود ، و اين روز است كه خداوند عالميان فرموده است : اى رسول من بترسان ايشان را از

--> ( 1 ) بحار الانوار 8 / 287 ح 19 .