در آتش مىكشند ، و با شياطين ايشان را در زنجير و غلها و بندها مقيّد مىسازند ، اگر دعا كنند دعاى ايشان مستجاب نمىشود ، و اگر حاجتى طلبند برآورده نمىشود ، اين است حال جمعى كه به جهنّم مىروند « 1 » . و منقول است در تفسير اين آيه كه حق‌تعالى مىفرمايد : جبّار معاند را بعد از زندگانى به جهنّم مىبرند ، و به خورد او مىدهند از آبى كه روان شود از پوست و گوشت اهل جهنّم ، از چرك و ريم و زردابه كه از تن دوزخيان چكد ، و به تكلّف و رنج تمام جرعه جرعه مىخورند آن را ، و به گلويش فرو نمىبرد از غايت تلخى و گند ، و از همه طرف مرگ به او مىرسد و به حال مرگ مىباشد ، و آرزوى مرگ مىكند و ليكن نمىميرد ، و بعد از هر عذابى عذابى سخت‌تر براى او هست ، فرمود : آن صديد جهنّم را چون نزديك او آورند رويش بريان مىشود ، و پوست و گوشت رويش مىريزد ، پس چون مىخورد جميع امعا و احشايش پاره‌پاره مىشود ، و به زيرش مىريزد ، و از هريك از ايشان مانند رودخانه از چرك و ريم روان مىشود ، و آن‌قدر مىگريند كه از آب ديدهء ايشان نهرها جارى مىشود ، و در روهاى ايشان جويها بهم مىرسد ، بعد از آن اشك منقطع مىشود ، و خون به جاى اشك مىبارد به حدّى كه كشتيها در آب ديدهء ايشان جارى مىتوان كرد « 2 » . و از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه : جهنّم را هفت در است ، از يك در فرعون و هامان و قارون كنايه از ابو بكر و عمر و عثمان است داخل مىشوند ، و از يك در مشركان و كافران داخل مىشوند از آن جماعتى كه هرگز به خدا ايمان نياورده‌اند ، و از يك در بنى اميّه داخل مىشوند كه مخصوص ايشان

--> ( 1 ) بحار الانوار 72 / 282 ح 3 . ( 2 ) بحار الانوار 8 / 288 - 289 ح 25 .