و مخلّد در آتش جهنّم است ، هرچند به حسب ظاهر اظهار اسلام كند ، و تفصيل اين كلام را اين مقام گنجايش ندارد . و به سند صحيح از ابو بصير منقول است كه به امام جعفر صادق عليه السّلام عرض كردم : اى فرزند رسول خدا مرا بترسان از عذاب الهى كه دلم بسيار قساوت به هم رسانيده است ، فرمود : اى ابو محمّد مستعد باش براى زندگانى طولانى كه زندگانى آخرت است ، و آن را نهايت نيست ، و فكر آن زندگانى را بكن و تهيّهء آن را درست كن ، به درستى كه جبرئيل روزى به نزد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله آمد و آثار اندوه در چهره‌اش ظاهر بود ، و پيش از آن متبسّم و خوشحال مىآمد ، پس حضرت فرمود : اى جبرئيل چرا امروز چنين غضبناك و محزون آمده‌اى ؟ جبرئيل گفت : امروز دمهائى را كه بر آتش جهنّم مىدميدند از دست گذاشتند ، فرمود : دمهاى آتش جهنّم چيست اى جبرئيل ؟ گفت يا رسول اللّه حق‌تعالى مرا امر فرمود هزار سال بر آتش جهنّم دميدند تا سفيد شد ، پس هزار سال ديگر دميدند تا سرخ شد ، پس هزار سال ديگر دميدند تا سياه شد ، و اكنون سياه است ، و تاريك ، و اگر قطره‌اى از ضريع كه عرق اهل جهنّم و چرك و ريم فرجهاى زناكاران است كه در ديگهاى جهنّم جوشيده و به عوض آب به اهل جهنّم مىخورانند در آبهاى اهل دنيا بريزد ، هرآينه جميع مردم دنيا از گندش بميرند ، و اگر يك حلقه‌اى از زنجيرى كه هفتاد ذرع است و بر گردن اهل جهنم مىگذارند بر دنيا بگذارند از گرمى آن تمام دنيا بگدازد ، و اگر پيراهنى از پيراهن‌هاى اهل آتش را در ميان زمين و آسمان بياوزند اهل دنيا از بوى بد آن هلاك شوند . پس چون جبرئيل اينها را بيان نمود ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و جبرئيل هر دو به گريه در آمدند ، پس حق‌تعالى ملكى فرستاد به سوى ايشان كه پروردگار شما سلام مىرساند شما را و مىفرمايد : من شما را ايمن گردانيدم از آنكه گناهى كنيد كه