و الحمد للّه ربّ العالمين كثيرا لا شريك له و صلّى اللّه على محمّد و آله ، ملكى مبادرت نمايد و اين دعا را در ميان بال خود بگيرد و به آسمان برد ، چون به آسمان اوّل درآيد ملائكه به او گويند چه چيز با خوددارى ؟ در جواب گويد : شخصى از مؤمنان به اين كلمات تكلّم نمود ، و كلمات را بر ايشان بخواند ، ملائكه گويند : خدا رحم كند آن كسى را كه اين كلمات را خوانده است ، و گناه او را بيامرزد ، پس به هر آسمانى كه گذرد ملائكه از او سؤال كنند ، و چون جواب گويد همين دعا گويند ، و همچنين حملهء عرش نيز از براى او دعا كنند ، و آن ملك آن كلمات را ببرد و در ديوان كنوز كه اعمال خالص مؤمنان در آنجا مثبت است ثبت نمايد « 1 » . و به سند عالى از ابو حمزهء ثمالى منقول است كه : از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام سؤال نمودند از تفسير آنچه حق‌تعالى در شأن حضرت ابراهيم فرموده كه : حقوق الهى و اوامر او را وافى و تمام ادا نمود ، حضرت فرمود : چون صبح مىكرد سه مرتبه مىگفت : اصبحت و ربّي محمود ، اصبحت لا اشرك باللّه شيئا و لا ادعو مع اللّه الها و لا اتّخذ من دونه وليّا ، و همچنين در شام سه مرتبه مىفرمود ، و اگر شام خوانند به جاى اصبحت امسيت مىبايد گفت « 2 » . و به سند صحيح از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه : حضرت نوح در هر صبح و شام ده مرتبه اين دعا را مىخواندند : اللّهمّ انّي اشهدك انّه ما اصبح بي من نعمة او عافية في دين او دنيا فمنك وحدك لا شريك لك لك الحمد و لك الشكر بها عليّ حتّى ترضى و بعد الرّضا ، و به اين سبب حق‌تعالى او را عبد شكور فرمود ، يعنى بندهء بسيار شكركننده ، و اگر در شام خواند چنين بگويد انّه ما امسى بي من نعمة « 3 » .

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 526 - 527 ح 14 . ( 2 ) بحار الانوار 253 ح 20 . ( 3 ) بحار الانوار 86 / 251 ح 16 .