باب دوّم در بيان اذكارى كه مخصوص وقتى چندند و اين باب مشتمل است بر چند فصل : فصل اوّل در تعقيب نماز صبح و شام است و اذكارى كه در صبح و شام بايد خواند به سندهاى معتبر از حضرت امام موسى عليه السّلام منقول است كه : چون از نماز شام فارغ شوى از جاى خود حركت مكن و با كسى سخن مگو تا صد مرتبه بگوئى بسم اللّه الرّحمن الرّحيم لا حول و لا قوّة الّا باللّه العليّ العظيم ، و همچنين صد مرتبه بگو بعد از نماز صبح ، به درستى كه هركه در اين دو وقت اين را بخواند ، حق‌تعالى از او دفع كند صد نوع از انواع بلا را كه كمتر آنها خوره و پيسى و شرّ شيطان و شرّ پادشاهان باشد « 1 » . و از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است : هركه صد مرتبه اين كلمات را بخواند بعد از نماز صبح به اسم اعظم الهى نزديكتر است از سياهى چشم به سفيدى چشم ، و به درستى كه اسم اعظم در اين كلمات داخل است « 2 » . و به چندين سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : هركه اين كلمات را بعد از نماز صبح و نماز شام هفت مرتبه بخواند ، حق‌تعالى از او هفتاد نوع از بلا را

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 531 - 532 ح 29 . ( 2 ) بحار الانوار 86 / 133 ح 12 .