رمضان را بگيرد فرضش را ادا كرده است ، و كسى كه يك مرتبه حج كند اندازه‌اش به عمل آمده است ، به غير ذكر و ياد خدا كه حق‌تعالى از آن به اندك راضى نشده است ، و نهايتى براى او مقرّر نكرده ، بعد از آن اين آيه را خواندند يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا ترجمه ظاهر لفظش اين است : اى گروه مؤمنان ياد كنيد خدا را ياد كردن بسيار ، و تسبيح و تنزيه كنيد او را در بامداد و پسين ، پس نهايتى براى ذكر مقرّر نساخت . بعد از آن فرمود : پدرم بسيار ياد خدا مىكرد ، با او كه راه مىرفتم مشغول ذكر بود ، و چون با او طعام مىخوردم او را مشغول ذكر مىديدم ، و چون با مردم سخن مىگفت سخن گفتن او را از ياد خدا باز نمىداشت ، و پيوسته مىديدم زبانش به كامش چسبيده مشغول ذكر لا إله الّا اللّه بود ، و در صبح ما را جمع مىكرد و امر مىكرد مشغول ذكر و ياد خدا باشيم تا طلوع آفتاب . و مىفرمود : هركه قرآن مىتواند خواند بخواند ، و هركه قرآن نمىتواند خواند ذكر خدا بكند ، و خانه‌اى كه در آن قرآن مىخوانند و ياد خدا مىكنند بركت آن خانه بسيار مىشود ، و شياطين از آن خانه دورى مىكنند ، و آن خانه روشنى مىدهد اهل آسمان را ، چنانچه ستاره‌هاى روشن اهل زمين را روشنى مىدهند ، و خانه‌اى كه در آن قرآن خوانده نمىشود و ياد خدا نمىكنند بركت آن خانه كم است ، و ملائكه از آن خانه دورى مىكنند ، و شياطين در آن خانه حاضر مىباشند . و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : آيا خبر دهم شما را به بهترين اعمال شما كه بيشتر موجب رفع درجات شما گردد ، و نزد خداوند مقبول‌تر باشد از دينار و درهم ، و بهتر باشد از براى شما از اينكه با دشمنان ملاقات كنيد و بكشيد و كشته شويد ؟ گفتند : بلى ، فرمود : ياد خدا بسيار كنيد . پس فرمود : شخصى به خدمت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله آمد و پرسيد كه : بهترين