العلامة المجلسي
46
عين الحيات ( فارسى )
بر وجهى كه مدّعاى او باشد ، و مانند شيطان ثواب خود را در دنيا مىيابد ، و او را در آخرت هيچ بهرهاى نخواهد بود . و لهذا افعال رياكاران و اصحاب بدعت در دنيا چند روزى به مدد شيطان به ايشان نفعى مىرساند و در آخرت محرومند ، و جمعى كه نيّت خود را براى خدا خالص كردهاند غالب اوقات در دنيا بر اعمال ايشان ثمرهاى مترتّب نمىشود تا مزد خود را در آخرت كامل بيابند ، و در دنيا عمل ايشان مشوب به اغراض فاسدهء دنيوى نباشد ؛ زيرا هيچ عملى را حق تعالى بىمزد نكرده است ، حتّى كافران هند كه زحمتهاى رياضت شاقّه براى امور فاسدهء دنيا مىكشند چنانچه مىشنويم به آن مطلب فاسد مىرسند ، مثل اينكه مىخواهند ايشان را كشف سفليات حاصل شود ، و گاه هست به آن مطلب خود مىرسند چون از سعادات آخرت محرومند . و بسا باشد مسلمانى از روى اخلاص خدا را سالها عبادت كند ، و حقتعالى اين معنى را به او ندهد ؛ زيرا ثواب او را در آخرت ذخيره فرموده ، و مصلحت او را نمىداند كه در دنيا به او بدهد ؛ زيرا اين معنى باعث انانيّت و عجب او مىشود ، و از خدا باز مىماند . حتّى آنكه در حديث وارد شده است : ايمان مؤمن كه كامل باشد حقتعالى خواب ديدن را هم از او مسدود مىگرداند . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : به درستى كه مؤمن نيكى كه مىكند مردم شكر او نمىكنند ، و احسان او در ميان خلق مشهور نمىشود ؛ زيرا كه چون از براى خدا مىكند نيكى و معروف او به آسمان بالا مىرود ، و در زمين پهن نمىشود ، و نيكى و احسان كافر را شكر مىكنند ؛ زيرا كه معروف و نيكى او از براى مردم است ، و در ميان مردم منتشر مىشود ، و به آسمان بالا نمىرود ، و مقبول