بر روى زمين با بندگان چيزى خوردن ، و بر خر جل پالان دار سوار شدن ، و بز را به دست خود دوشيدن ، و پشم پوشيدن ، و بر اطفال سلام كردن تا سنّتى گردد بعد از من « 1 » . و از محمّد بن حسين بن كثير منقول است كه : ديدم حضرت صادق عليه السّلام جبّهء صوفى با دو پيراهن گنده پوشيده‌اند از سبب آن حال پرسيدم ، فرمود : پدرم مىپوشيد ، و ما چون مىخواهيم نماز كنيم گنده‌ترين جامه‌هاى خود را مىپوشيم « 2 » . و از اكثر احاديث معتبره كه در باب زىّ و لباس رسول صلّى اللّه عليه و آله و ائمّه صلوات اللّه عليهم به نظر رسيده ، و بعضى را در لمعات ذكر كرديم ، ظاهر مىشود كه لباس معهود و متعارف ايشان غير پشم و مو بوده ، و اگر بعضى اخبار دلالت كند كه گاهى بر سبيل ندرت مىپوشيده‌اند بر يكى از چند وجه محمول است كه در اين باب و در لمعات بيان كرديم . يا أبا ذر يكون في آخر الزمان قوم يلبسون الصوف في صيفهم و شتائهم ، و يرون أنّ لهم الفضل بذلك على غيرهم ، اؤلئك يلعنهم ملائكة السماوات و الأرض . يا أبا ذر أ لا اخبرك بأهل الجنّة ؟ قلت : بلى يا رسول اللّه ، قال : كلّ أشعث أغبر ذي طمرين لا يؤبه به لو أقسم على اللّه لأبرّه « 3 » .

--> ( 1 ) خصال شيخ صدوق ص 271 ح 12 و 13 . ( 2 ) فروع كافى 6 / 450 ح 4 . ( 3 ) تا اينجا متن حديث ابى ذر تمام گرديد ، مراجعه شود به بحار ح 77 ص 74 - 91 .