به او مىگويد : بلند شو كه خدا تو را بلند گرداند ، پس او پيوسته حقيرترين مردم است در نفس خود ، و رفيع‌ترين خلق است در ديدهء مردم « 1 » . مصباح دوّم در بيان انواع تكبّر است بدان كه تكبّر خود را بزرگ دانستن ، و اظهار كبريا و عظمت كردن ، و بزرگى را بر خود بستن است ، و اين انواع دارد . يك نوعش كه از همه بدتر است و موجب كفر است ، و در بسيارى از احاديث تكبّر را به آن تفسير كرده‌اند آن است كه : هركه تكبّر كند از بندگى خدا و از تابع شدن پيغمبران و اوصيا و علما و اهل حق و از متابعت حق و از قبول كردن فضيلت جماعتى كه حق‌تعالى ايشان را تفضيل داده است ، مانند تكبّرى كه كفّار مىكردند از متابعت پيغمبران ، و منافقين مىكردند از متابعت اوصياى ايشان ، به اعتبار اينكه نخوت ايشان مانع بود از اينكه تابع شخصى شوند ، كه به حسب عقل ناقص و ديده‌هاى كور ايشان از ايشان حقيرتر است ، و اقرار به فضيلت او بكنند چنانچه در خطبهء قاصعه گذشت . نوع ديگرش : حقير شمردن مردم ، و خود را از ديگران بهتر دانستن . نوع ديگرش كه از نوع سابق حاصل مىشود : خانه‌هاى رفيع ساختن است براى اظهار زيادتى ، و جامه‌هاى نفيس پوشيدن ، و بر اسبان نفيس سوار شدن ، و خادمان بسيار داشتن به قصد تفوّق و رفعت بر امثال و اقران و فقرا و مساكين .

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 312 ح 16 .