العلامة المجلسي

434

عين الحيات ( فارسى )

فرمود : جبرئيل مرا وصيّتى كرد كه زينهار با مردم مخاصمه و منازعه مكن كه عيبها را ظاهر مىكند ، و عزّت را بر طرف مىكند « 1 » . و به سند معتبر از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است كه : هجرت و دورى بيش از سه روز نمىباشد « 2 » . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : دو كس جدا نمىشوند از يكديگر مگر آنكه يكى مستوجب بيزارى از رحمت خدا و لعنت الهى مىگردد ، و گاه باشد كه هر دو مستحق گردند ، شخصى عرض كرد : فداى تو گردم مظلوم چرا مستحق لعنت گردد ؟ فرمود : زيرا كه برادر مؤمن خود را نمىخواند به صله و احسان ، و از سخن زشت او تغافل نمىكند ، از پدرم شنيدم مىفرمود : چون دو كس با يكديگر منازعه كنند ، و يكى بر ديگرى جور و زيادتى كند ، بايد كه مظلوم برگردد به سوى آن ديگرى كه بر او ظلم كرده است ، و بگويد : اى برادر مؤمن بر تو ظلم كرده‌ام تا هجران از ميان او و برادر مؤمنش قطع شود ، به درستى كه حق‌تعالى حكم كنندهء عادل است ، و حقّ مظلوم را از ظالم خواهد گرفت « 3 » . و در حديث ديگر فرمود : كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هر دو مسلمان كه از يكديگر دورى كنند و سه روز بر آن حال بمانند و صلح نكنند از اسلام بدر مىروند ، و از ميان ايشان ولايت بر طرف مىشود ، و هريك از ايشان كه سبقت گيرد در سخن گفتن با برادرش روز قيامت زودتر داخل بهشت مىشود « 4 » . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : پيوسته شيطان خوشحال است مادام كه دو مسلمان از يكديگر كناره مىگيرند ، چون با يكديگر ملاقات

--> ( 1 ) بحار الانوار 75 / 210 ح 3 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 344 ح 2 . ( 3 ) اصول كافى 2 / 344 ح 1 . ( 4 ) اصول كافى 2 / 345 ح 5 .