بدان كه از جملهء منافقان آن است كه با مردم به زبان نيك و روى خوش ملاقات نمايند ، و اظهار محبّت كنند ، و در غيبت ايشان در مقام عداوت باشند ، و مذمّت ايشان كنند ، و اين خسيس‌ترين صفات ذميمه است . و به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است كه : بد بنده‌اى است بنده‌اى كه مصاحب دو رو و دو زبان باشد ، و در حضور مبالغه نمايد در مدح ، و در غيبت گوشت او را خورد ، و اگر عطائى به او كنند حسد برد ، و اگر به بلائى مبتلا شود او را واگذارد و يارى او نكند « 1 » . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : هركه ملاقات كند مسلمانان را به دو رو و دو زبان ، چون در صحراى محشر حاضر شود دو زبان از آتش داشته باشد « 2 » . و به سند معتبر از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است كه : آدم دو رو در قيامت مىآيد يك زبان از پشت سر و يك زبان از پيش‌رو آويخته ، كه از هر دو زبانش آتش شعله كشد تا آتش در بدنش افتد ، بعد از آن ندا كنند در آن صحرا : اين است كه در دنيا دو رو و دو زبان داشت تا روز قيامت به اين صفت معروف شود « 3 » . و در حديث ديگر منقول است كه : حق‌تعالى به حضرت عيسى عليه السّلام وحى فرمود : يا عيسى بايد كه زبان تو در آشكار و نهان يكى باشد ، و همچنين دلت بايد يكى باشد ، تو را مىترسانم از بديهاى نفس خودت ، و من عالمم به بديهاى نفس ، سزاوار نيست دو زبان در يك دهان ، و دو شمشير در يك غلاف ، و دو دل در يك

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 343 ح 2 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 243 ح 1 . ( 3 ) بحار الانوار 75 / 203 ح 5 .