رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به راستى سخن و ادا كردن امانت « 1 » . و در حديث ديگر فرمود : اوّل كسى كه راستگو را تصديق مىنمايد خداست ، و بعد از آن خودش مىداند كه راست مىگويد « 2 » . و از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه : زينت سخن راستگوئى است « 3 » . و در حديث ديگر فرمود : راست بگوئيد كه خدا با راستگويان است ، و از دروغ اجتناب نمائيد كه دروغ از ايمان دور است ، به درستى كه راستگو بر كنار وادى نجات و كرامت است ، و دروغگو بر كنار خوارى و هلاك است « 4 » . و از حضرت على بن الحسين عليه السّلام منقول است كه به فرزندان خود مىفرمود : بپرهيزيد از دروغ در امر بزرگ و كوچك ، خواه به جد گوئيد و خواه به هزل و خوش طبعى ؛ به درستى كه كسى كه دروغ كوچك مىگويد بر دروغ بزرگ جرأت بهم مىرساند ، يا بر خداوند بزرگوار جرأت كرده است كه مخالفت او نموده است ، مگر نمىدانيد كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : پيوسته بنده راست مىگويد تا خدا او را صدّيق مىنويسد ، و بنده پيوسته دروغ مىگويد تا خدا او را كذّاب مىنويسد « 5 » . و به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است كه : حق‌تعالى براى بديها قفلها مقرّر فرموده است ، و شراب را كليد آن قفلها گردانيده است ، و دروغ بدتر است از شراب « 6 » .

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 104 ح 5 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 104 ح 6 . ( 3 ) بحار الانوار 71 / 9 ح 12 . ( 4 ) بحار الانوار 72 / 260 ح 27 . ( 5 ) اصول كافى 2 / 338 ح 2 . ( 6 ) اصول كافى 2 / 239 ح 3 .