چيز كه به حدّ كمال رسيد و اثرش بر اعضا و جوارح ظاهر گرديد و از شوايب خالص شد آن را يقين مىگويند . چنانچه از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه : ايمان افضل است از اسلام به يك درجه ، و تقوا افضل است از ايمان به يك درجه ، و يقين افضل است از تقوا به يك درجه ، و هيچ‌چيز در ميان بنىآدم كمتر از يقين قسمت نشده است « 1 » . و به سند معتبر منقول است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله تفسير يقين را از جبرئيل پرسيدند ، جبرئيل گفت : يقين آن است كه مؤمن از براى خدا چنان عبادت كند كه گويا او را مىبيند ، پس اگر او خدا را نمىبيند خدا او را مىبيند ، و آن است كه به يقين بداند آنچه به او مىرسد البتّه از او درنمىگذرد ، و آنچه از او مىگذرد البتّه به او نمىرسد « 2 » . و از حضرت امام رضا عليه السّلام سؤال نمودند از معنى يقين ، فرمود : توكّل كردن بر خداست ، و تسليم كردن و منقاد شدن از براى خداست ، و راضى شدن به قضاى خداست ، و تفويض كردن امور است به سوى خدا . و از يكى از صحابهء حضرت امير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه گفت : روزى در جنگ صفّين حضرت امير المؤمنين عليه السّلام تهيّه لشكر مىفرمودند ، و بر اسب مرتجز حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله سوار بودند ، و ذو الفقار را بر خود آويخته بودند ، و نيزهء حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله را در دست داشتند ، و معاويهء ملعون در برابر آن حضرت بر اسبى سوار بود ، و اسبش علف مىخورد ، و آهسته آهسته پيش مىآمد ، پس شخصى از اصحاب آن حضرت عرض كرد : باخبر باشيد و خود را محافظت نمائيد

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 51 ح 2 . ( 2 ) بحار الانوار 70 / 173 ح 27 .