جلوه‌گاه‌ها مقرّر فرموده ، چنانچه بلاتشبيه پادشاهان را عرشى مىباشد كه جلوهء بزرگى و كمال خود را براى مردم بر آن عرش مىكنند . خداوند ذو الجلال را عرشها است ، و در هيچ‌يك محتاج نيست ، يك عرش او جميع ممكنات است كه مستقرّ قدرت و عظمت اويند ، و در هر ذرّه از ذرّات ممكنات كه نظر مىكنى صفات كمالش بر تو جلوه‌ها مىكند ، و اثر قدرتش در آن ظاهر ، و اثر علم و حكمتش باهر ، و اثر لطف و مرحمتش در آن هويدا است ، نه به آن معنى باطلى كه آن ملحد مىگويد كه با همه چيز يكى است و همه چيز اوست تعالى شأنه عمّا يقولون ، بلكه آثار صفات كماليّهء خود را در همه چيز ظاهر گردانيده ، و در هر چيز كه نظر مىكنى چندين هزار آثار قدرت و علم و لطف و رحمت او مشاهده مىنمائى . و از اين عرشها يك عرش كه از همه بزرگ‌تر است ، و آثار قدرت او در آن بيشتر است ، آن را عظيم و اعظم فرموده ، و دوستان خاصّ خود را به مشاهده آن عرش برده ، و اگرنه نسبت او به آن عرش و زمين و آسمان و دريا و صحرا يكى است ، و يك عرش ديگر محبّت و معرفت اوست ، يعنى دلهاى دوستان و مقرّبانش كه آن دلها را برگزيده و مستقرّ بارگاه عظمت و جلال محبت و معرفت صفات كمال و جلال و جمال خود گردانيده ، چنانچه منقول است كه دل مؤمن عرش خداوند رحمان است . و ديگر براى طالبان عبادت و قرب خويش بارگاهها مقرّر فرموده ، و آن بارگاهها را مهبط فيضهاى بىنهايت و رحمتهاى بىاندازهء خود گردانيده ، بارگاه اعظمش عرش اعلا است كه خاصّ الخاصّ خود را به آن بارگاه راه داد . و در زمين بارگاهها مقرّر فرمود ، و بسان بارگاه ناقصان و عاجزان به طلا و نقره و ياقوت و مرواريد نياراسته ؛ زيرا كه حسن ذاتى را آرايشى نمىبايد ، اينان زشت‌هاى معيوب خود را