باشد تا آن مؤمن را ملاقات نمايد « 1 » . و به سند معتبر از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است : هركه نظر كند به سوى مؤمنى كه او را بترساند ، خدا او را بترساند در روزى كه پناهى و سايه‌اى غير از سايهء مرحمت او نباشد « 2 » . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : هركه بترساند مؤمنى را به سلطنت و استيلاى خود براى اينكه مكروهى به او برساند ، جاى او در آتش جهنم است ، و اگر بترساند و مكروه را برساند در جهنّم با فرعون و آل فرعون باشد « 3 » . و در حديث ديگر فرمود : هركه اطاعت نمايد بر ضرر مؤمنى به نصف كلمه در قيامت چون درآيد حق‌تعالى در ميان دو چشمش نوشته باشد كه او نااميد است از رحمت من « 4 » . و به اسانيد معتبره منقول است كه حق‌تعالى مىفرمايد : هركه بندهء مؤمن مرا ذليل كند چنان است كه علانيه با من محاربه و جنگ كرده است « 5 » . و به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است : در جهنّم كوهى هست كه آن را صعدا مىگويند ، و در صعدا وادى هست كه آن را سقر مىنامند ، و در سقر چاهى هست كه آن را هبهب مىگويند ، و هر وقت كه پرده از آن چاه برمىگيرند اهل جهنّم از گرمى آن به فرياد مىآيند ، و در آن چاه است منازل جبّاران « 6 » .

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 365 ح 4 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 368 ح 1 . ( 3 ) اصول كافى 2 / 368 ح 2 . ( 4 ) اصول كافى 2 / 368 ح 3 . ( 5 ) بحار الانوار 75 / 142 ح 3 . ( 6 ) بحار الانوار 8 / 297 ح 49 .