حق‌تعالى حسنه‌اى در نامهء عملش بنويسد ، و گناهى از او كم كند ، و درجه‌اى از براى او بلند كند ، و چون از حاجت او فارغ شود ثواب حجّى و عمره‌اى به او كرامت فرمايد « 1 » . و از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است : هركه اعانت نمايد و به فرياد رسد برادر مؤمن غمگين مضطر خود را در هنگامى كه بسيار به مشقّت و سختى افتاده باشد ، و غم او را زايل كند ، و اعانت او نمايد بر برآوردن حاجتش ، حق‌تعالى براى او واجب كند هفتاد و دو رحمت را كه به يك رحمت امور معيشت دنياى او را به اصلاح آورد ، و هفتاد و يك رحمت ديگر را از براى او ذخيره نمايد كه به آنها دفع نمايد از او فزعها و اهوال روز قيامت را « 2 » . و در حديث ديگر فرمود : هركه اعانت نمايد مؤمنى را ، حق‌تعالى از او دفع نمايد هفتاد و سه كرب و مشقّت را ، يكى را در دنيا ، و هفتاد و دو كرب از كربهاى عظيم قيامت در هنگامى كه همه كس مشغول حال خود باشند « 3 » . و در حديث ديگر فرمود : كسى كه غمى و مشقّتى از خاطر برادران مؤمن پريشان خود بردارد ، خدا حاجتهاى دنيا و آخرتش را برآورد ، و كسى كه عيب مؤمنى را بپوشاند ، حق‌تعالى هفتاد عيب از عيبهاى دنيا و آخرت او را بپوشاند ، و خدا در اعانت مؤمن است مادامى كه مؤمن در اعانت برادر مؤمن خود است ، پس منتفع شويد به موعظه‌ها ، و رغبت نمائيد در خيرات « 4 » . و به سند معتبر ديگر فرمود : هركه ترك يارى برادر مؤمن خود بكند ، و قدرت بر

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 197 ح 3 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 199 ح 1 . ( 3 ) اصول كافى 2 / 199 ح 2 . ( 4 ) اصول كافى 2 / 200 ح 5 .