و در حديث ديگر فرمود : حق‌تعالى وحى نمود به پيغمبرى از پيغمبرانش كه در مملكت پادشاه جبّارى بود كه برو بنزد اين جبّار و بگو من تو را عامل نكرده‌ام بر ريختن خونها و گرفتن اموال مردم ، بلكه تو را براى اين قدرت داده‌ام كه بازدارى از من صداى نالهء مظلومان را ، به درستى كه من ترك نخواهم كرد فريادرسى ايشان را در ظلمى كه بر ايشان شده است اگرچه كافر باشند « 1 » . و در حديث ديگر فرمود : كه مظلوم از دين ظالم بيشتر مىگيرد از آنچه ظالم از مال مظلوم مىگيرد ، بعد از آن فرمود : كسى كه بدى به مردم مىكند بداند كه بدى نسبت به او هم واقع شده ، به درستى كه نمىدرود فرزند آدم مگر چيزى را كه مىكارد ، هيچ‌كس از تلخ شيرين ندرويده و از شيرين تلخ ندرويده است « 2 » . و حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود كه : بد توشه‌اى است براى روز قيامت تعدّى نمودن ، و ظلم كردن بر مردم « 3 » . و به سند معتبر منقول است كه : شخصى به حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام گفت : از زمان حجّاج تا حال من والى مردم شده‌ام ، آيا توبهء من قبول هست ؟ حضرت جواب نفرمودند ، بار ديگر اعادهء سؤال كرد ، حضرت فرمودند : توبه‌ات مقبول نيست تا به هر صاحب حقّى حقّش را ادا ننمائى « 4 » . و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است : هركه ظالمى بر كسى كرده باشد و او را نيابد كه تدارك آن بكند ، از براى او استغفار نمايد تا كفّارهء آن ظالم شود « 5 » .

--> ( 1 ) بحار الانوار 75 / 331 ح 65 . ( 2 ) بحار الانوار 75 / 328 ح 58 . ( 3 ) بحار الانوار 75 / 309 ح 4 . ( 4 ) بحار الانوار 75 / 329 ح 59 . ( 5 ) بحار الانوار 75 / 313 ح 27 .