سورة العصر : از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است : هركه سورهء و العصر را در نمازهاى نافله بخواند ، خدا در روز قيامت با روى نورانى و دندان خندان و چشم روشن و خوشحال مبعوث گرداند تا او را داخل بهشت كند « 1 » . سورة الهمزة : از امام صادق عليه السّلام منقول است : هركه سورهء ويل لكل همزه را در نمازهاى فريضه بخواند ، خدا فقر را از او دور كند ، و روزى او را فراخ گرداند ، و او را به مرگ بد نميراند « 2 » . سورة الفيل و قريش : از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : هركه در نمازهاى واجب سورهء أ لم تر كيف را بخواند ، براى او شهادت دهند در قيامت هر دشت و كوهى و كلوخى كه او از جملهء نمازگزارندگان بوده است ، و حق‌تعالى ندا فرمايد : راست گفتيد شهادت شما را قبول كردم ، اى ملائكه او را بىحساب به بهشت بريد كه من او را و عمل او را دوست مىدارم « 3 » . و ايضا از آن حضرت منقول است : هركه سوره لايلاف را بسيار تلاوت نمايد ، چون مبعوث شود بر اسبى از اسبان بهشت سوار شود تا بر مائدهء نور بنشيند « 4 » . بدان كه مشهور ميان علما آن است كه يكى از اين دو سوره را به تنهائى در نماز واجب نمىتوان خواند ، بلكه اگر خوانند باهم مىبايد خواند ، و همچنين است حكم و الضحى و أ لم نشرح . سورة الماعون : از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است : هركه سورهء أ رأيت الذي يكذّب بالدين را در نمازهاى فريضه و نافله بخواند ، از جماعتى باشد

--> ( 1 ) بحار الانوار 92 / 336 ح 1 . ( 2 ) بحار الانوار 92 / 337 ح 1 . ( 3 ) بحار الانوار 92 / 337 ح 1 . ( 4 ) بحار الانوار 92 / 337 ح 2 .