و به سند معتبر از اصبغ بن نباته منقول است كه : روزى حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : به حقّ خداوندى كه محمّد را به راستى فرستاده است ، و اهل بيتش را گرامى داشته است ، آنچه مردم طلب نمايند از حرزها براى حفظ از سوختن يا غرق شدن يا دزدى يا گريختن چهارپا يا كنيز و غلام البتّه در قرآن هست ، پس هركه خواهد از من سؤال نمايد . پس شخصى برخاست و گفت : يا امير المؤمنين چيزى را از قرآن به من تعليم نما كه مرا ايمن گرداند از سوختن و غرق شدن ، فرمود : اين دو آيه را بخوان إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ « 1 » وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ « 2 » هركه اين دو آيه را بخواند از سوختن و غرق شدن ايمن شود ، پس شخصى خواند و آتش در خانه‌هاى همسايگان او افتاد او سالم ماند و به خانهء او آتش نيفتاد . شخصى ديگر برخاست ، و گفت : يا امير المؤمنين چهارپائى دارم چموشى مىكند و من از او مىترسم ، حضرت فرمود : در گوش راستش اين آيه را بخوان وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ « 3 » آن شخص چنين كرد چهارپايش نرم و هموار شد . شخصى ديگر برخاست ، و گفت : يا امير المؤمنين در آن زمين كه من مىباشم حيوانات درنده بسيارند ، و به خانهء من داخل مىشوند ، و تا حيوان را ضايع نكنند بدر نمىروند ، حضرت فرمود كه : اين دو آيه را بخوان لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ

--> ( 1 ) سورهء اعراف : 196 . ( 2 ) سورهء زمر : 67 . ( 3 ) سورهء آل عمران : 83 .