آورد كه حق‌تعالى پيغمبرش را بر دشمنان يارى داد ، و دشمنان او را هلاك كرد ، و فلان و فلان و جمعى از اسيران بدر را نام برد كه اسير گشتند ، و ملاقات ايشان در جائى واقع شده بوده است كه آن را بدر مىگويند ، و درخت اراك بسيار در آنجا هست ، و گويا آن موضع الحال در نظر من است كه آقائى داشتم و گوسفندان او را در آن وادى مىچرانيدم . پس جعفر گفت : اى پادشاه چرا بر خاك نشسته‌اى ؟ و اين جامه‌هاى كهنه را پوشيده‌اى ؟ گفت : اى جعفر از جملهء آدابى كه حق‌تعالى به حضرت عيسى فرستاده ، و از جملهء حقوق الهى بر بندگان آن است كه چون خدا به ايشان نعمتى تازه كرامت فرمايد ، تواضع و شكستگى به درگاه او ببرند ، پس چون حق‌تعالى چنين نعمتى به پيغمبر ما كرامت فرموده ، من اين فروتنى و شكستگى را نزد خدا اظهار مىنمايم . پس چون اين خبر به حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله رسيد به اصحاب خود فرمود : به درستى كه صدقه باعث زيادتى و كثرت مال مىشود ، پس بسيار تصدّق كنيد تا خدا شما را رحم فرمايد ، و تواضع موجب زيادتى رفعت مىگردد ، پس تواضع و شكستگى را پيشهء خود كنيد تا خدا در دنيا و آخرت شما را بلند مرتبه گرداند ، و از مردم عفو كردن سبب زيادتى عزّت است ، پس از جرمهاى مردم عفو نمائيد تا خدا شما را عزيز و غالب گرداند « 1 » . و از حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام منقول است كه : شأن و منزلت آن‌كس نزد خدا عظيم‌تر است كه حقّ برادران مؤمن خود را بيشتر شناسد ، و حرمت ايشان را بيشتر دارد ، و كسى كه فروتنى و تواضع كند براى برادران خود ، نزد حق تعالى از

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 121 ح 1 .