براى تكميل بندگان ، گاهى به وعدهء حور و قصور طعام و شراب تطميع مىنمايد ، و گاهى به وعيد انواع زجر و عذاب تهديد مىفرمايد ، پس كسى كه از روى تنبّه و آگاهى و تفكّر قرآن بخواند ، و درهاى گلستانهاى فيض نامتناهى يزدانى بر روى عقل او مفتوح گرديده باشد ، و ديدهء دلش را نور ادراك معارف داده باشند ، در هر صفحه‌اى از صفحات قرآن كه نظر مىفرمايد گلستانى از شقايق حقايق برايش مرتّب ساخته‌اند ، و چراغانى از الوان انوار معارف و هدايت برايش مهيّا كرده‌اند ، و محفلى مملوّ از دوستان و برگزيدگان خدا براى انس و الفت او نشانيده‌اند ، و انواع نعمتهاى روحانى و اصناف لذّتهاى عقلانى برايش حاضر ساخته ، و قدحهاى مردآزما از شراب طهور لطف و محبّت برايش پر كرده‌اند ، ميزبانش خداوند مهربان است ، و مصاحبش پيغمبران و اوصيا و صدّيقان ، در چنين بزمى اگر كسى از شادى و سرور نميرد وحشت چرا نگيرد . سوّم : با طهارت بودن است در هنگام تلاوت . چنانچه از محمّد بن الفضيل منقول است كه به حضرت امام رضا عليه السّلام گفت : من قرآن مىخوانم و مرا بول مىگيرد ، برمىخيزم و بول و استنجا مىكنم و برمىگردم و شروع به تلاوت مىكنم ، حضرت فرمود : نخوان تا وضو نسازى « 1 » . و اين شرط بر سبيل استجاب است ، بلكه ظاهر احاديث معتبره آن است كه جنب و حايض را نيز تلاوت غير سوره‌هاى سجده مستحب است ، و بعضى زياده از هفت آيه را مكروه دانسته‌اند ، و زياده از هفتاد گفته‌اند كراهيّتش بيشتر است ، و ليكن احاديث صحيحه دلالت دارد بر اينكه هر چقدر قرآن كه خواهند مىتوانند خواند به غير از سوره‌هاى سجده ، و تلاوت سوره‌هاى سجدهء واجب بر ايشان حرام است .

--> ( 1 ) بحار الانوار 92 / 210 ح 2 .