يكديگر خوانده و فاصله در ميان به قطع نفس يا سكوت طويل نكند كلمه اوّل را ساكن بخواند ، بلكه آخرش را به اوّل كلمهء لاحق وصل كند ، و اگر وقف كند بر كلمهء وقف به حركت نكند . چنانچه منقول است كه : از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام سؤال نمودند از معنى ترتيل ، فرمود كه : ترتيل حفظ وقفهاست ، و ادا نمودن حرفها از مخارج « 1 » . و ترتيل مستحب شمرده خواندن ، و به تأنّى خواندن قرآن است ، به حيثيّتى كه حروف در يكديگر داخل نشود كه خوب ممتاز نشود ، و بسيار هم پاشان نخواند كه حروف از هم بپاشد ، و اتّصال كلام بر طرف شود ، با رعايت صفات حروف و مدها و اقسام وقفها كه از كتب قرائت تفاصيل آنها معلوم مىشود ، و اين معانى را نيز داخل در آنچه حضرت فرموده‌اند مىتوان كرد . و در حديث ديگر از آن حضرت منقول است كه از تفسير ترتيل پرسيدند فرمودند كه حروف را خوب ظاهر كن ، و تند مخوان به نحوى كه عربان شعر را مىخوانند ، و از هم مپاش حرفها را مانند ريگى كه پاشند ، و ليكن به فزع و خوف آوريد يا بگرييد يا بگريانيد به خواندن قرآن دلهاى سخت را ، و چنان نباشد كه همّت بر آخر سوره گماريد و تند بخوانيد كه زود تمام شود « 2 » . شرط دوّم : به تدبّر و تفكّر خواندن ، و متوجّه معانى آن گرديدن ، و به رقّت و خشوع خواندن است ، و بايد كه از مواعظ قرآن متذكّر شود ، و از احوال گذشتگان عبرت گيرد ، و چون به آيهء رحمتى رسد از خدا بطلبد ، و چون به آيهء عذابى رسد استعاذه نمايد .

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 614 ذيل صفحه . ( 2 ) اصول كافى 2 / 614 ح 1 .