و همچنين كعبه را فضيلت ايشان داده‌اند براى اينكه محلّ فيوض الهى ، و معبد دوستان خداست ، و دلهاى ائمّهء معصومين و دوستان ايشان كه محلّ معرفت و محبت و ياد خداست از كعبه اشرف است ، و كعبهء حقيقى ايشانند ، امّا نبايد كسى انكار حرمت اين كعبهء ظاهر كند ، يا انكار حج كند تا كافر شود ، بلكه مىبايد اوّل به كعبهء ظاهر رود ، و بعد از آن به كعبهء باطن رود ، و از انوار هر دو بهره‌مند شود . چنانچه به اسانيد معتبره از حضرت امام جعفر صادق و امام محمّد باقر عليهما السّلام منقول است كه فرمودند : اين سنگها را براى اين بنا كرده‌اند كه مردم بيابند به طواف و به وسيلهء اين طواف خدمت ما برسند ، و معالم دين خود را از ما ياد گيرند ، و ولايت خود را بر ما عرض نمايند « 1 » . زياده از اين معنى را در اين مقام بسط نمىتوان داد ، امّا اگر ادراك اين معنى درست نمودى ، بسيارى از مشكلات اخبار بر تو ظاهر مىگردد ، و معنى نهى كردن نماز را مىفهمى كه هم نماز خودش در كسى كه كامل شد موجب قرب مىشود ، و از معاصى و متابعت ارباب معاصى نهى مىفرمايد و منع مىكند ، و هم ائمّهء معصومين كه روح نمازند نهى مىكنند ، بلكه همان معنى نمازى كه در ايشان كامل گرديده ، و موجب اعلاى مراتب قرب ايشان گرديده ، به زبان ايشان متكلّم است ، و تو را منع مىنمايد . زياده از اين سخن در اين مقامات گفتن موهم معانى كفرآميز مىشود ، رجوع مىكنيم به نقل اخبارى كه در وصف حاملان قرآن وارد شده است . به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است كه : قاريان قرآن بر سه قسمند : يكى شخصى است كه قرآن خوانده است ، و آن را سرمايهء دنياى خود كرده است ، و وسيلهء جلب فوايد و اموال از پادشاهان گردانيده ، و به قرآن بر مردم

--> ( 1 ) اصول كافى 1 / 392 - 393 ح 3 .