سهل مدانيد كه ايشان را نزد حق‌تعالى منزلت رفيع هست « 1 » . ساقيهء سوّم در بيان صفات قرّاء قرآن و اصناف ايشان است بدان كه حامل قرآن را بر چند معنى اطلاق مىكنند ، و چند قسم مىباشند : اوّل : آن است كه لفظ قرآن را درست ياد گيرد ، و اين اوّل مراتب حاملان قرآن است ، و در اين مرتبه تفاضل به زيادتى علم قرائت و دانستن آداب و محسّنات قرائت مىباشد ، و به زيادتى حفظ كردن و در خاطر داشتن سوره و آيات قرآن . دوّم : دانستن معانى قرآن است ، و در زمان سابق چنين مقرّر بوده است كه قاريان قرآن تعليم معانى او نيز مىنموده‌اند ، و اين مرتبه از دانستن لفظ بالاتر است ، و تفاضل در اين مرتبه به زيادتى و نقصان فهم معانى قرآن از ظهور و بطون مىباشد . سوّم : عمل نمودن به احكام قرآن ، و متخلّق شدن به اخلاقى است كه قرآن بر مدح آنها دلالت دارد ، و خالى شدن از صفاتى است كه بر مذمّت آنها دلالت دارد ، پس حامل حقيقى قرآن كسى است كه حامل الفاظ و معانى آن باشد ، و به صفات حسنهء آن خود را آراسته باشد . و بدان كه قرآن احسان معنوى خداوند رحمان است ، چنانچه از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است كه : القرآن مأدبة اللّه . يعنى : قرآن خوان نعمت خدا است ، و خوان كريمان جامع مىباشد ، و درخور هركس نعمت در آن مىباشد ، سبزى و تره و الوان حلوا و نفايس در او هست ، و هيچ‌كس نيست كه از قرآن بهره‌اى نداشته

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 603 ح 1 .