العلامة المجلسي

205

عين الحيات ( فارسى )

را فراگيرد ، و ديوان گناهان باقى ماند ، پس فرزند آدم را طلبند و گناهانش را حساب كنند ، در اين حال قرآن به بهترين صورتها بيايد ، و در پيش آن مرد روان شود ، و گويد : خداوندا منم قرآن ، و اين بندهء مؤمن توست كه خود را به تعب مىانداخت به تلاوت من ، و در طول شب مرا به ترتيل مىخواند ، و چون مرا در تهجّد مىخواند آب از ديده‌اش جارى مىشد ، خداوندا او را راضى كن چنانچه مرا راضى كرده ، پس خداوند عزيز جبّار فرمايد كه : اى بندهء من دست راست را بگشا ، پس پر كند حق‌تعالى آن را از رضا و خوشنودى خود ، و دست چپش را پر كند از رحمت خود ، پس به او گويد : اينك بهشت از براى تو مباح است قرآن بخوان و بالا رو ، پس هريك آيه را كه بخواند يك درجه بالا رود « 1 » . و در حديث ديگر فرمود : حق‌تعالى به قرآن خطاب فرمايد : به عزّت و جلال خودم قسم كه امروز گرامى دارم هركه تو را گرامى داشته ، و خوار كنم هركه تو را خوار كرده « 2 » . و به سند معتبر از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است كه : قرآن را ياد گيريد به درستى كه قرآن در قيامت مىآيد به نزد حامل خود به صورت جوان بسيار خوش‌رو ، و مىگويد منم آن قرآنى كه به سبب من شبها بيدار مىبودى ، و روزها به سبب روزه خود را تشنه مىداشتى ، و به سبب كثرت تلاوت من آب دهانت خشك و آب ديده‌ات جارى مىشد ، امروز با توأم ، هرجا كه مىروى ، و هركه تجارتى كرده امروز پى تجارت خود مىرود ، و من به عوض تجارت جميع تاجرانم ، براى تو بشارت باد تو را كه به زودى كرامت الهى به تو مىرسد ، پس تاجى مىآورند و بر

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 602 ح 12 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 602 ح 14 .