شفاعت‌كننده‌اى است كه شفاعتش را قبول مىكنند ، و با هركه مجادله نمايد و حجّت بر او تمام كند تصديقش مىنمايند ، و هركه او را پيشواى خود گرداند او را به بهشت مىرساند ، و هركه او را به پشت سر اندازد و به آن عمل ننمايد او را به سوى جهنّم مىراند ، راهنمائى است كه به بهترين راهها دلالت مىكند . و كتابى است كه در آن تفصيل و بيان جميع احكام است ، آن را ظاهرى است و باطنى است ، ظاهرش احكام الهى است ، و باطنش علوم نامتناهى است ، ظاهرش خوش آينده است و باطنش عميق است ، آن را نجوم و كواكب هست كه بر احكام الهى دليلند ، و بر آن نجوم نجوم ديگر هستند كه مردم را به آن احكام مىرسانند - يعنى : ائمّهء معصومين عليهم السّلام كه علم قرآن نزد ايشان است - عجايب قرآن را احصا نمىتوان كرد ، و غرائب آن هرگز كهنه نمىشود . و در آن چراغهاى هدايت افروخته است ، و انوار حكمت از آن ظاهر است ، راهنماست به سوى آمرزش گناهان كسى را كه از آن بيابد اوصاف آمرزش را ، پس بايد هركس ديدهء خود را در قرآن به جولان درآورده ، و ديدهء دل خود را براى مطالعه انوار آن بگشايد تا از هلاك نجات يابد ، و از ورطه‌هاى ضلالت خلاص شود ، به درستى كه تفكّر نمودن موجب زندگانى دلهاى بيناست ، و در تاريكيهاى جهالت نور تفكّر راهنماست ، پس نيكو خود را خلاص كنيد ، و در فتنه‌ها خود را مگذاريد « 1 » . و در حديث ديگر فرمود كه : قرآن هادى است در ضلالت ، و بيان‌كننده است در كورى جهالت ، و دست گيرنده است در لغزشها ، و نور است در ظلمتها ، و ظاهر كنندهء بدعتهاست ، و نگاه‌دارندهء از مهالك است ، و در گمراهىها رهنماست ،

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 599 ح 2 .