و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : مؤمنان ملايم طبعان و نرم‌خويان هموارند ، مانند شتر رامى كه اگر مهارش را كشند منقاد باشد ، و اگر بر روى سنگ سختش بخوابانند بخوابد « 1 » . و در حديث ديگر فرمود : سه چيز است كه از علامات مؤمن است : علم به خدا ، و علم به آنچه خدا دوست مىدارد ، و علم به آنچه خدا دشمن مىدارد « 2 » . و از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است كه : روزى حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در عراق نماز صبح را خواندند ، و بعد از نماز مردم را موعظه فرمودند ، و خود گريستند و ايشان را گريانيدند از خوف الهى ، بعد از آن فرمودند : و اللّه كه جمعى را مشاهده نمودم در عهد و زمان خليل خود رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كه صبح و شام مىكردند ژوليده مو و گردآلود ، و در نهايت لاغرى ، و شكمهاى ايشان بر پشت چسبيده ، و در پيشانى ايشان جاى سجود پينه كرده مانند زانوى بز ، و شبها را براى خدا به روز مىآورند به سجده و نماز ، و گاه برپا ايستاده بودند و گاه در سجده ، و تضرّع مىنمودند در خلاصى خود از جهنّم ، و گويا صداى آتش در گوش ايشان بود ، و چون نام خدا نزد ايشان مذكور مىشد مىلرزيدند ، مانند شاخهاى درخت در هنگام وزيدن بادها ، با اين حال پيوسته خائف و ترسان بودند ، و اين گروه كه مىبينم همگى در غفلتند ، پس به خانه رفتند ، و ديگر آن حضرت را كسى خندان نديد تا به شهادت رسيدند « 3 » . و در حديث ديگر فرمود : شيعه جماعتىاند ، كه مالهاى خود را در ولايت ما به دوستان ما بذل نمايند ، و به سبب محبّت ما با يكديگر محبّت كنند ، و براى احياى

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 234 ح 14 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 235 ح 15 . ( 3 ) اصول كافى 2 / 236 ح 22 .