خدا به او روزى فرموده قانع باشد ، و بر دشمنان خود ظلم نكند ، و براى دوستان متحمّل گناه و وزر نشود ، بدن خود را پيوسته در تعب دارد در عبادت ، و مردم از او در راحت باشند ، و به درستى كه علم خليل و دوست مؤمن است ، و حلم و بردبارى وزير اوست ، و صبر سپهسالار لشكر اوست ، و رفق و هموارى برادر اوست ، و نرمى خلق و مدارا پدر اوست « 1 » . و از حضرت على بن الحسين عليه السّلام منقول است كه : خاموشى مؤمن براى آن است كه از گناه سالم باشد ، و سخن گفتن او براى آن است كه به غنيمت‌هاى ثواب الهى فائز گردد ، و سخنى كه به او به امانت سپارند به دوستان خود نمىگويد ، و شهادت خود را از دشمنان مخفى نمىدارد ، و هيچ كارى از كارهاى خير را براى ريا نمىكند ، و هيچ طاعتى را براى حيا نمىكند ، و اگر نيكى او را گويند از گفته ايشان مىترسد ، و استغفار مىكند از گناهانى كه مدح‌كنندگان او نمىدانند ، او را فريب نمىدهد گفتهء كسى كه بر احوال او مطّلع نيست اگر او را مدح نمايد ، و مىترسد از احصاى آن‌كسى كه اعمال او را ضبط و احصاء نموده « 2 » . و از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه : مؤمن در امر دين خود قوى است ، و به عاقبت امور خود نظر مىنمايد ، و با خلق مدارا مىكند ، و در ايمان به مرتبهء يقين رسيده ، و در علم و ياد گرفتن حقايق صاحب حرص است ، و در امرى كه موجب هدايت اوست صاحب نشاط است ، و اعمال خير را با استقامت بجا مىآورد ، و با وفور علم صاحب حلم و بردبارى است ، و با زيركى صاحب رفق و هموارى است ، و در امور حق صاحب سخاوت و جوانمردى است ، و با توانگرى ميانه‌رو است .

--> ( 1 ) بحار الانوار 67 / 268 ح 1 . ( 2 ) بحار الانوار 67 / 270 - 271 ح 2 .