و طاعت او را در زمين مانند طاعت خود گردانيد ، و فرمود : آنچه رسول بفرمايد و براى شما بياورد اخذ كنيد و عمل نمائيد ، و آنچه شما را از آن نهى نمايد ترك كنيد ، و فرمود : هركه اطاعت او كند اطاعت من كرده است ، و هركه نافرمانى او كند عصيان من كرده است ، و امور دين را به او مفوّض گردانيد . و ما اهل بيت را وصف نمىتوان نمود ، و چگونه وصف توان نمود جمعى را كه حق‌تعالى هر شكّ و شبهه و گناهى از ايشان برداشته ، و ايشان را از جميع عيبها و بديها مطهّر گردانيده . و مؤمن را وصف نمىتوان نمود ، به درستى كه چون مؤمنى برادر خود را ملاقات مىنمايد ، و با او مصافحه مىكند ، پيوسته حق‌تعالى به سوى ايشان نظر رحمت مىفرمايد ، و گناهان از روى ايشان مىريزد ، چنانچه برگ از درخت مىريزد « 1 » . و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : چون دو مؤمن دست در گردن يكديگر مىكنند ، رحمت الهى ايشان را فرو مىگيرد ، و چون يكديگر را زيارت مىكنند محض رضاى خدا كه غرضى از اغراض دنيا نداشته باشد ، به ايشان مىگويند گناهان شما آمرزيده شد عمل را از سر گيريد ، و چون با يكديگر شروع به صحبت مىكنند ملائكه كاتبان اعمال به يكديگر مىگويند : دور شويد از ايشان شايد سرّى داشته باشند و خدا سرّ ايشان را پوشيده است . راوى گفت : عرض كردم سخن ايشان را نمىنويسند ، و حال آنكه حق‌تعالى مىفرمايد : هيچ سخنى نمىگويد مگر آنكه نگهبانى و حافظ مهيّائى هست ، حضرت آهى كشيدند و بسيار گريستند ، و فرمودند : حق‌تعالى امر فرموده است ملائكه را كه از ايشان دور شوند ، چون با يكديگر ملاقات نمايند براى جلال و

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 183 ح 16 .