نمايند ، و اگر در اين كتاب متوجّه كيفيّات و احكام عبادات شويم بسيار به طول مىانجامد . يا أبا ذر ما من رجل يجعل جبهته في بقعة من بقاع الأرض الّا شهدت له بها يوم القيامة ، و ما منزل ينزله قوم الّا و أصبح ذلك المنزل يصلّي عليهم أو يلعنهم . يا أبا ذر ما من صباح و لا رواح الّا و بقاع الأرض ينادي بعضها بعضا : يا جارتي هل مرّ بك ذاكر للّه ، أو عبد وضع جبهته عليك ساجدا للّه ، فمن قائلة نعم ، فاذا قالت : نعم اهتزّت و ابتهجت ، و ترى أنّ لها الفضل على جارتها . اى ابو ذر هيچ‌كس پيشانى خود را بر بقعه‌اى از بقعه‌هاى زمين به سجده نمىگذارد ، مگر اينكه شهادت مىدهد آن بقعهء زمين بر سجدهء او در روز قيامت ، و هيچ منزلى نيست كه جمعى در آنجا فرود آيند مگر اينكه چون صبح مىشود آن منزل يا بر ايشان صلوات مىفرستد اگر عبادت الهى در آن كرده باشند ، يا بر ايشان لعنت مىكند اگر معصيت خدا بر روى آن كرده باشند . اى ابو ذر هيچ صبح و شبى نيست مگر اينكه بقعه‌ها و قطعه‌هاى زمين بعضى از آنها ديگران را ندا مىكند كه : اى همسايگان من آيا كسى بر شما گذشت كه ياد حق‌تعالى كند ، يا بنده‌اى پيشانى خود را بر روى شما گذاشت كه از براى خدا سجده كند ؟ بعضى مىگويند : بلى ، آن قطعه زمينى كه مىگويد بلى بر خود مىبالد ، و شادى مىكند ، و افتخار مىنمايد ، و خود را بر همسايه‌هاى خود تفضيل مىدهد به سبب اينكه عبادت الهى بر او شده .