و در حديث ديگر فرمود : سه وقت است كه حاجت بنده از خدا محجوب نمىشود : بعد از نماز واجب ، و نزد آمدن باران ، و نزد ظاهر شدن معجزه‌اى از حجتهاى خدا در زمين « 1 » . و حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : كسى را كه به سوى پروردگار خود حاجتى باشد در سه ساعت طلب نمايد : در ساعتى در روز جمعه ، و ساعتى كه زوال شمس مىشود كه در آن‌وقت بادهاى رحمت مىوزد ، و درهاى آسمان گشوده مىشود ، و رحمت الهى نازل مىگردد ، و خروس به آواز مىآيد ، و يك ساعت در آخر شب نزديك طلوع صبح ، به درستى كه در سحر دو ملك ندا مىكنند از جانب حق‌تعالى : آيا كسى هست كه در اين وقت توبه كند تا توبه‌اش را قبول كنيم ؟ آيا كسى هست سؤال كند و به او عطا كنيم ؟ آيا كسى هست طلب آمرزش كند تا گناهانش را بيامرزيم ؟ آيا كسى هست حاجتى داشته باشد و عرض كند تا حاجتش را برآوريم ؟ پس اجابت نمائيد در آن‌وقت داعى خدا را ، و طلب نمائيد روزى را در ما بين طلوع صبح تا طلوع آفتاب كه آن دخيل‌تر است در روزى از سفرها كردن براى تجارت ، و آن ساعتى است كه خدا قسمت روزى در ميان بندگان خود مىفرمايد . و فرمود : درهاى آسمان را براى شما مىگشايند در پنج وقت : نزد آمدن باران ، و نزد جهاد فى سبيل اللّه ، و نزد اذان ، و نزد خواندن قرآن ، و نزد زوال آفتاب ، و نزد طلوع صبح « 2 » . و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : ساعتى كه در آن ساعت دعا مستجاب مىشود در روز جمعه وقتى است كه امام از خطبه فارغ شود تا وقتى كه مردم به نماز برخيزند ،

--> ( 1 ) بحار الانوار 93 / 343 ح 3 . ( 2 ) بحار الانوار 93 / 343 - 344 ح 4 .