يا أبا ذر حبّ المال و الشرف أذهب لدين الرجل من ذئبين ضاريين في زرب الغنم ، فأغارا فيها حتّى أصبحا فما ذا أبقيا منها . اى ابو ذر حق تعالى به سوى من وحى نفرستاده كه من جمع مال نمايم ، و ليكن به سوى من وحى فرستاد كه تسبيح كن پروردگار خود را ، و منزّه دان او را و به پاكى ياد كن از هر چيز كه در ذات و صفات و افعال شايستهء او نيست ، و تسبيح را با حمد پروردگار خود بجا آور كه او را بر جميع نعمتها كه به تو كرامت فرموده به زبان و دل و اعضاء و جوارح شكر نمائى ، يا آنكه چون توفيق تسبيح بيابى آن را از جانب خدا بدان ، و او را بر اين نعمت شكر كن ، و از جمله نمازگزاران باش ، يا از جملهء سجده‌كنندگان باش در نماز و غير نماز ، و عبادت پروردگار خود بكن بر هر حالى تا وقتى كه در رسد تو را مرگ كه متيقّن است رسيدن آن به هر زنده‌اى از مخلوقات ، يعنى تا زنده‌اى ترك بندگى مكن . اى ابو ذر من جامه‌هاى كنده مىپوشم ، و روى خاك مىنشينم ، و انگشتان خود را در هنگام طعام خوردن مىليسم ، و بر الاغ بىزين و پالان سوار مىشوم ، و ديگرى را با خود رديف مىكنم ، پس هركه سنّت مرا ترك نمايد و از آن كراهت داشته باشد از من نيست . اى ابو ذر محبّت مال و شرف و بزرگى دنيا دين آدمى را بيشتر تلف و ضايع مىكند از تلف كردن دو گرگ گرسنه درنده كه در رمهء گوسفندى شب درآيند و تا صبح غارت كنند ، اين دو گرگ از آن گوسفندان چه چيز باقى خواهند گذاشت ، همچنين اين دو گرگ درنده كه يكى محبّت مال است و يكى محبّت جاه در اين شب تار غفلت و جهالت دين آدمى را چنين به غارت مىبرند ، و چون پرده‌هاى غفلت را از ديده برمىگيرند بعد از مرگ و صبح آگاهى طلوع مىكند به مقتضاى