ايشان كه من نزديكم به ايشان به علم و احاطه و لطف و رحمت ، مستجاب مىكنم دعاى دعاكننده را وقتى كه مرا بخواند ، پس بايد كه بندگان اجابت كنند مرا در دعا كردن كه از ايشان طلبيده‌ام ، يا آنكه چون من اجابت مىكنم در دعا بايد كه ايشان اجابت من كنند در جميع تكاليف من ، و بايد كه ايمان آورند به وعدهء من در اجابت دعا ، يا در ايمان خود ثابت باشند ، شايد كه راه راست يابند و به رشد و صلاح خود پى برند . و به سند معتبر منقول است كه از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام پرسيدند : كدام عبادت بهتر و افضل است ؟ حضرت فرمود : هيچ عبادتى بهتر نيست نزد حق‌تعالى كه از او سؤال نمايند ، و از رحمتهاى غير متناهى كه نزد اوست طلب نمايند ، و هيچ‌كس بر خدا دشمن‌تر و بدتر نيست از كسى كه تكبّر كند از عبادت الهى كه دعاست ، و از عطاها و رحمتهاى الهى سؤال ننمايد « 1 » . و از ميسّر بن عبد العزيز منقول است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : اى ميسّر دعا بكن ، و مگو هرچه مقدّر شده است خواهد شد ، به درستى كه نزد خدا منزلتى هست كه نمىتوان رسيد مگر به دعا و مسئلت ، و اگر كسى دهان خود را ببندد و دعا نكند و سؤال ننمايد ، از خدا چيزى به او نمىدهند ، پس بطلب تا عطا كند ، اى ميسّر هركه درى را بسيار مىكوبد ، البتّه بر رويش مىگشايند « 2 » . و در حديث ديگر فرمود : هركه از فضل خدا سؤال ننمايد فقير مىشود « 3 » . و فرمود : بر شما باد به دعا ، به درستى كه شما را قرب به خدا حاصل نمىشود به عبادتى مثل دعا ، و ترك مكنيد طلب حاجت كوچكى را براى خردى آن

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 466 ح 2 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 466 - 467 ح 3 . ( 3 ) اصول كافى 2 / 467 ح 4 .