آن حضرت را غنيمت شمرده ، گفتم : يا رسول اللّه پدر و مادرم فداى تو باد وصيّت كن مرا و موعظه بگو به وصيّتى كه خدا مرا به آن وصيّت نفع دهد ، يعنى به توفيق الهى به آن عمل نمايم ، حضرت رسالت فرمود كه : بلى تو را وصيّت مىكنم ، و چه بسيار گرامى و پسنديده‌اى تو نزد ما اى ابو ذر تو از ما اهل بيتى ، و به درستى كه تو را وصّيت مىكنم به وصيّتى عظيم ، پس حفظ كن آن را ، و عمل كن به آن به درستى كه جامع جميع مسالك خيرات و طرق نجات است ، و اگر به خاطر دارى و عمل نمائى به آن تو را بهره‌اى عظيم از رحمت الهى خواهد بود : [ يا أبا ذر اعبد اللّه كأنّك تراه ، فإن كنت لا تراه فإنّه يراك . ] اى ابو ذر خداى را چنان عبادت كن كه گويا او را مىبينى ، پس اگر او را نبينى او تو را مىبيند . چنين گويد مترجم اين حديث شريف كه : اين مضمون به سندهاى معتبر از آن حضرت منقول است ، چنانچه نقل كرده‌اند كه پرسيدند از حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله از معنى احسان كه خداوند عالميان امر فرمود به آن ، حضرت اين كلام را در جواب فرمودند ، و بايد دانست كه كلمات معجزه آيات حضرت رسالت پناهى صلّى اللّه عليه و آله به مقتضاى حديث اعطيت جوامع الكلم در هر كلمه‌اى از آنها با نهايت ايجاز لفظ انواع حكم و حقايق ربّانى مندرج و منطوى است ، و همه كس درخور قابليّت و استعداد خود از آن بهره و نصيبى دارد ، و اگر در هر فقره‌اى آنچه بر اين بىبضاعت ظاهر گرديده استيفا كنم بر هريك كتابى مىبايد نوشته شود ، و ليكن به مقتضاى ما لا يدرك كلّه لا يترك كلّه اكتفا به محض ترجمه ننموده ، به قدرى از تفصيل و تبيين قناعت مىنمايم ، و تبيين اين فقرهء عليّه موقوف بر چند فصل است .