ابو ذر صدّيق اين امّت است « 1 » . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه : آن حضرت فرمود كه : ولايت و محبّت جمعى از مؤمنان كه بعد از حضرت رسالت بر دين حق ماندند ، و تغيير و تبديل امام به حق و احكام دين نكردند واجب است ، مثل سلمان فارسى ، و ابو ذر غفارى ، و مقداد بن اسود كندى ، و عمّار بن ياسر ، و جابر بن عبد اللّه بن انصارى ، و حذيفة بن اليمان ، و ابو الهيثم بن التيّهان ، و سهل بن حنيف ، و ابو ايّوب انصارى ، و عبد اللّه بن الصامت ، و عبادة بن الصامت ، و خذيمة بن ثابت ذى الشهادتين ، و ابو سعيد خدرى ، و امثال ايشان « 2 » . و در حديث ديگر مثل اين از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است « 3 » . و به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است كه : ابو ذر از خوف الهى چنان گريست كه چشم او آزرده شد ، به او گفتند كه : دعا كن كه خدا چشم تو را شفا بخشد ، گفت : مرا چندان غم آن نيست ، گفتند : چه غم است كه تو را از خود بىخبر كرده ؟ گفت : دو چيز عظيم كه در پيش دارم كه بهشت و دوزخ است « 4 » . و ابن بابويه از عبد اللّه بن عباس روايت كرده كه : روزى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در مسجد قبا نشسته بود ، و جمعى از صحابه در خدمت او بودند ، فرمود : اوّل كسى كه از در درآيد در اين ساعت شخصى از اهل بهشت باشد ، چون صحابه اين را شنيدند ، جمعى برخاستند كه شايد مبادرت به دخول نمايند ، پس فرمود : جماعتى الحال داخل شوند كه هريك بر ديگرى سبقت گيرند ، هركه در ميان ايشان مرا بشارت به

--> ( 1 ) بحار الانوار 22 / 405 ح 17 . ( 2 ) بحار الانوار 22 / 325 ح 24 . ( 3 ) بحار الانوار 22 / 326 ح 25 . ( 4 ) بحار الانوار 22 / 431 ح 40 .