و از ابى هاشم جعفرى روايت كرده است كه : از حضرت رضا عليه السّلام پرسيدم از حال غاليان كه ائمّه را خدا مىدانند ، و مفوّضه كه مىگويند : خدا خلق عالم را به ائمّه گذاشت ، حضرت فرمود : غلات كافرند ، و مفوّضه مشركند ، هركه با ايشان هم‌نشينى كند ، يا مخالطه نمايد ، يا با ايشان چيزى بخورد ، يا بياشامد ، يا مهربانى كند ، يا دختر از ايشان بگيرد ، يا دختر به ايشان بدهد ، يا ايشان را امين گرداند بر امانتى ، يا تصديق گفتهء ايشان بنمايد ، يا اعانت ايشان كند به نصف كلمه ، از دوستى خدا و دوستى رسول و دوستى ما اهل بيت بيرون مىرود « 1 » . و در حديث ديگر از آن حضرت منقول است كه : هركس گمان كند خدا امر خلق كردن و روزى دادن را به ائمّه گذاشته به تفويض قائل شده است ، و هركه به تفويض قائل شود مشرك است ، و شريك از براى خدا قائل شده است « 2 » . و در كتاب احتجاج از على بن احمد قمّى مروى است كه گفت : اختلاف در ميان شيعه واقع شد ، در اين‌كه آيا خدا امر خلق و رزق را به ائمّه تفويض نموده است يا نه ، جمعى گفتند : اين محال است ، بر خدا جايز نيست ؛ زيرا كسى غير خدا بر خلق اجسام قادر نيست ، و جماعتى گفتند : خدا ائمّه عليهم السّلام را قادر گردانيد ، و اين امر را به ايشان تفويض نمود ، پس ايشان خلق را آفريدند ، و روزى مىدهند ، پس رفتند به نزد محمّد بن عثمان عمرى كه وكيل حضرت صاحب الامر عليه السّلام بود ، عريضه‌اى در اين باب نوشتند ، حضرت در جواب نوشتند : به‌درستى كه خدا خلق كرده است اجسام را ، و روزى را او قسمت مىنمايد ؛ زيرا او جسم نيست ، و در جسمى حلول نكرده است ، و هيچ‌چيز مثل و مانند او نيست ، و او سميع و بصير است ، امّا

--> ( 1 ) عيون اخبار الرضا عليه السّلام 2 / 203 ح 4 . ( 2 ) عيون اخبار الرضا عليه السّلام 1 / 124 ح 17 .