مىفرمايد : « كز اكذب اوست احسن اوست » پس شعر چگونه بد باشد كه قبيح را در صبحت خود حَسَن مىگرداند ؟ و سرور كائنات اگر شعر مىفرمود ، مردم گمان مىكردند كه قرآن ، خود انشاء كرده ؛ و الَّا از آدمِ صفى إلى الآن هر صاحب طبعى ، كلام موزون مقفّا از او سر زده ، بلكه شعر را كه تفسير به كلام موزون مقفّا كرده‌اند ، بر بعض آيات قرآنى صادق است مثل : * ( « وَأُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ » ) * « 1 » * ( « وَمَنْ يَتَّقِ الله يَجْعَلْ لَه مَخْرَجاً وَيَرْزُقْه مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ » ) * « 2 » * ( « وَيُخْزِهِمْ وَيَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ » ) * . « 3 » چنان كه قريب به چهارصد آيهء موزون ، از كلام الله بر آورده‌اند . و نيز روايت شده كه هرگاه امام جعفر صادق عليه السلام بى دِماغ مىشدند مىفرمودند : « هاتوا ديوان الأشعار » . و ديوان منسوب به حضرت امير عليه السلام مشهور و اشعار امام حسين عليه السلام در فُرقَتِ سكينه و رباب در كتب اشعار عرب مسطور است . و سكينه دختر آن حضرت صلوات الله عليه است كه از رباب كه زن آن حضرت است به هم رسيده بود . و هرگاه رباب با سكينه به قبيلهء خود مىرفتند حضرت در مفارقت ايشان مىفرمودند : كأنّ الليل موصول بليل إذا ذارت سكينة و الرباب و اينكه بلا قصد ، موزون و مقفّا از ايشان سر زده ، از عقل دور است با آنكه از حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله و سلم واقع شده : أنا النبيُّ لا كذب أنَا ابن عَبْدُ المُطَّلب

--> « 1 » اعراف ( 7 ) : 183 و قلم ( 68 ) : 45 . « 2 » طلاق ( 65 ) : 2 و 3 . « 3 » توبه ( 9 ) : 14 .