هفتم : باز در همين كتاب مستطاب مسطور است از حضرت سيد كائنات ، عليه افضل التحيّات كه فرمود : « انَّ مِنْ أجْمَلِ الجَمالِ الشَّعْرُ الحَسَنُ وَنَغْمَةُ الصَّوتِ الحَسَنِ » . « 1 » يعنى از خوبترين خوبيهاست شَعر خوب و نغمهء آواز خوش . و شعر به فتح شين و عين و سكون عين ، هر دو به معناى موى باشد . پس مراد اين است كه محاسن خوب كه لحيه باشد ، چنان كه بعض احاديث مؤيّد اين معناست و يحتمل كه به كسر شين و سكون عين باشد به معناى كلام موزون مقفّا . و از اين حديث مستفاد مىشود كه آواز و نغمهء خوش ، نعمت خوبى است كه [ خدا ] به بندهء خود عنايت فرموده و به مضمون كريمهء * ( « وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ » ) * « 2 » اظهار جميل و نعمت خدا اگر واجب نباشد ، مستحب خواهد بود ، نه آنكه اظهار آواز خوش كه نعمت است نكند ، يا به اين روش اظهار كند كه « ياران ! بدانيد كه خدا آواز خوشى به من داده » و هرگز نخواند . و بايد دانست كه حكايت غنا و شعر گفتن قريب به هم اند . چنانچه مذمّت شعر واقع شده كه * ( « وَالشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ . أَ لَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وادٍ يَهِيمُونَ . وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ ما لا يَفْعَلُونَ » ) * . « 3 » و در حديث وارد شده كه اگر شكم مرد پر از قيح و ريم باشد بهتر از آن است كه پر از شعر باشد . « 4 » ديگر آنكه هر كس در روز جمعه يك بيت شعر بخواند نصيبش از فيض روز جمعه همان خواهد بود . پرسيدند اگر چه در شأن شما باشد ؟ فرمودند : و اگر چه در شأن ما باشد . « 5 »

--> « 1 » كافى ، ج 2 ، ص 450 ، ح 8 . « 2 » ضحى ( 93 ) : 11 . « 3 » الشعراء ( 26 ) : 224 . « 4 » جامع أحاديث الشيعة ، ج 6 ، ص 189 . « 5 » جامع أحاديث الشيعة ، ج 6 ، ص 188 و ج 9 ، ص 251 .