احاديث نيست ، امّا تيمّناً و تبرّكاً اقتصار بر بيست و پنج حديث مىشود . و چرا گفتيم متواتر به حسب معنا ، نه متواتر به حسب لفظ ؛ به واسطهء آنكه حديث متواتر به حسب لفظ در هر باب نزد عامّه بلكه خاصّه ، دو حديث است بلا نزاع ، يكى : « البيّنة عَلَى المدّعي و اليَمينُ عَلى مَنْ أنْكرَ » « 1 » ، دوم : « مَنْ كَذَّبَ عَليّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّءْ مَقْعَدَه مِنَ النّار » « 2 » و يك حديث ملحق به متواتر : « انّما الأعمالُ بِالنّيات » « 3 » ، ديگر : « عَلَى اليَدِ ما أخَذَتْ حَتّى تُؤدّي » « 4 » ، ديگر « النّاسُ مسلَّطُونَ عَلى أمْوالِهِمْ » « 5 » . مشهور اينكه هشت حديث متواتر است و نادرى تا هژده گفته‌اند اما به صحّت نرسيده ؛ و نزد خاصّه در خبر متواتر خلاف است و زياده از هشت حديث متواتر اللفظ به نظر نرسيده ، امّا متواتر المعنى ، از طرفين بسيار است . حديث اوّل : از ابن ابى عُمير كه علماى حديث او را در حكم صحيح دانسته‌اند ، از مهران بن محمد نقل كرده ، هر چند مهران بن محمد را در كتاب رجال ثقه ندانسته‌اند ، امّا چون كتابى دارد كه ابن ابى عمير از او نقل مىكند ، دلالت بر خوبى او دارد . چرا كه شيخ در عدة الاصول نقل كرده كه ابن ابى عمير ، نقل نمىكند مگر از ثقات . حاصل كه از امام جعفر صادق عليه السلام نقل كرده كه شنيدم ، آن حضرت فرمودند : غنا از آن چيزى است كه حق سبحانه و تعالى ، فرموده كه : * ( « وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ الله » ) * . « 6 »

--> « 1 » بحار الأنوار ، ج 104 ، ص 403 ، ح 7 ، باب 6 . « 2 » بحار الأنوار ، ج 20 ، 360 ، ح 9 ، باب 20 . « 3 » تهذيب ، ج 1 ، ص 83 ، ح 67 ، باب 4 . « 4 » عوالي اللآلي ، ج 2 ، ص 246 . « 5 » بحار الأنوار ، ج 2 ، ص 272 ، ح 7 ، باب 33 . « 6 » كافى ، ج 6 ، ص 431 ، ح 5 ؛ وسائل الشيعة ، ج 17 ، ص 305 ، ح 22600 ، باب 99 ، ح 7 .