اسعافِ مُلْتَمَس ايشان نديد و حال آنكه در خاموش بودن ، خللى هم به دين نمىرسيد . بنا بر اين طَلَباً لِمَرضاةِ رَبِّ العِباد و ذَخيرةً ليوم التناد از براى اعلامِ بعضى از احباب به نوشتن رساله‌اى در اين باب شروع نمود و توكَّل كرد بر لطفِ خداوندِ وَدود و نام نهاد اين رساله را به إعلام الأحبّاء في حُرمة الغِناء في القرآن و الدعاء و مشتمل گردانيد اين مختصر را بر مقدّمه و پنج فصل و خاتمه : امّا مقدّمه در كلمه‌اى چند ضرورى ؛ فصل اوّل در بيان قول علماى لغت و قول فقهاى شيعه رحمهم الله در معناى غنا ؛ فصل دويم در تحرير محلِ نزاع ؛ فصل سِيُم در بيان بعضى از آيات قرآنى كه دلالت مىكند بر حرمت غنا مطلقاً ، خواه در قرآن و خواه در غير آن ؛ فصل چهارم در بيان بعضى از احاديث كه دلالت مىكند بر حرمت غنا مطلقا ، خواه در قرآن و خواه در غير آن ؛ فصل پنجم در قول فقهاى شيعه و علماى اماميّه رضوان الله عليهم اجمعين در اينكه غنا حرام است مطلقا ، خواه در قرآن و خواه در غير آن ؛ خاتمه در بيان بعضى از احاديث كه بعضى مستند خود ساخته‌اند در مباح بودن غنا ، بلكه در سنّت بودن غنا ، در قرآن و جواب آن . )