خالص ، و اين حديث را نقل مكن براى جماعتى كه در معصيت خدا رخصت مىطلبند و بهانه مىجويند ، پس اعتماد بر اين فضيلت مىكنند و ترك عبادت مىكنند ، پس ما هيچ فايدهء به حال ايشان نمىتوانيم رسانيد ، زيرا كه حق تعالى مىفرمايد كه شفاعت نمىكنند مگر از براى كسى كه پسنديده باشد و شفيعان از خشيت الهى ترسانند . مفضّل پرسيد كه آن آيه كه حضرت رسول - صلى الله عليه و آله - خواهند خواند كه « لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ » مگر آن حضرت بر همهء دينها هنوز غالب نشده‌اند ؟ فرمود كه اى مفضّل اگر بر همه غالب شده بودند مذهب يهود و نصارى و مجوس و صابيان و غير ايشان از دينهاى باطل در زمين نمىماند ، بلكه اين در زمان مهدى - عليه السلام - و رجعت حضرت رسول - صلى الله عليه و آله - خواهد بود ، و آن آيه نيز در آن زمان به عمل خواهدآمد كه « وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ » « 42 » . پس حضرت صادق - عليه السلام - فرمود كه پس برگردد حضرت مهدى - عليه السلام - به سوى كوفه و حق تعالى از آسمان به شكل ملخ از طلا بر ايشان بباراند ، چنانچه بر حضرت ايوب باريد ، و قسمت نمايد بر اصحابش گنجهاى زمين را از طلا و نقره و جواهر . مفضّل پرسيد كه اگر يكى از شيعيان شما بميرد و قرضى از برادران مؤمن بر ذمّهء او باشد چگونه خواهد شد ؟ حضرت فرمود : كه اوّل مرتبه حضرت مهدى - عليه السلام - ندا كند در تمام عالم كه هر كه قرضى به يكى از شيعيان ما داشته باشد بيايد و بگويد ، پس همه را ادا فرمايد حتى يك كلّه سير و يك دانه خردل . « 43 »

--> ( 42 ) . سورهء أنفال : 39 . ( 43 ) . مختصر بصائر الدرجات ص 179 - 192 . بحار الانوار 53 / 1 - 35 .