و به سند صحيح از ابو بصير منقول است كه به حضرت صادق - عليه السلام - عرض نمود كه يا بن رسول الله چيزى چند از اوصاف بهشت بفرما كه مرا مشتاق‌تر گردانى . فرمود : كه اى ابو محمّد به درستى كه بوى بهشت را از هزار ساله راه مىشنوند ، و پست‌ترين اهل بهشت را آن قدر مىدهند كه اگر جميع انس و جن در منزل او وارد شوند و از طعام و شراب او بخورند همه را كافى باشد و از او چيزى كم نشود ، و سهل‌ترين أهل بهشت چون داخل بهشت مىشود سه باغ به نظر او مىآيد ، چون داخل باغ پست‌تر مىشود در آن مشاهده مىنمايد از زنان و خدمتكاران و نهرها و ميوه‌ها آن قدر كه خدا خواهد ، پس چون حمد و شكر الهى به جا مىآورد مىگويند به او : كه به جانب بالا نظر كن ، چون نظر مىكند در آنجا نعمت و كرامتى چند مشاهده مىنمايد كه در باغ اوّل نديده است . پس گويد : كه پروردگارا اين را نيز به من كرامت فرما ، خطاب رسد كه اگر بدهيم شايد كه باز ديگرى را بطلبى ، او گويد كه نه همين مرا كافى است و از اين بهتر نمىباشد . پس چون به آن حديقه در آيد و مسرّت و شادى او عظيم شود سپاس و شكر الهى به جا آورد ، پس خطاب رسد كه در جنّت الخلد را بر روى او بگشاييد ، چون در را بگشايند اضعاف آنچه در بهشت دوّم ديده بود در آن جا مشاهده نمايد و فرح و سرورش مضاعف گردد ، و بگويد : پروردگارا ، مر تو راست حمدى كه احصاى آن نتوان كرد كه منّت نهادى بر من به بهشتها و نجات بخشيدى مرا از آتش . أبو بصير گفت : كه چون اين بشارتها شنيدم گريستم و گفتم : فداى تو شوم بفرما و شوق مرا زياده گردان . فرمود : كه اى ابو محمّد در بهشت نهرى هست كه در دو طرف آن كنيزان از زمين روييده است ، چون مؤمن به يكى از آن كنيزان بگذرد و او را خوش آيد او را از