بر ايشان قسمت نمايد كه بر هر شمشيرى نام آن شخص و نام پدرش و كنيه و نسبش نوشته باشد . و از جمله علامات ظهور آن حضرت كه از اخبار معتبره ظاهر مىشود گرفتن آفتاب است در نيمهء ماه مبارك رمضان ، و گرفتن ماه در آخرش ، هر دو بر خلاف عادت و قواعد منجمين ، و فرو رفتن مردم بر زمين در بيدا چنانچه گذشت ، و يكى در مغرب و يكى در مشرق ، و ايستادن آفتاب در ميان آسمان از اوّل روز تا اواسط وقت عصر ، و طلوع كردن آفتاب از مغرب ، و ظاهر شدن ستاره دم دارد در طرف مشرق كه روشنى دهد مانند ماه ، پس خم شود به حدى كه نزديك باشدكه هر دو طرفش به يكديگر برسد ، و سرخى كه در آسمان ظاهر شود و به اطراف آسمان منتشر گردد ، و آتش طولانى كه در طرف مشرق ظاهر شود سه روز يا هفت روز بماند ، و عربان بر شهرهايى مستولى شوند ، و اهل مصر پادشاه خود را بكشند ، و شام خراب شود ، و سه علم خلافت و پادشاهى در شام بلند شود ، و علمهاى بنى قيس و عرب داخل مصر شوند ، و علمهاى قبيله كنده از عرب متوجه خراسان شوند ، و شصت دروغگو به هم رسند ، و باد سياهى در بغداد در اوّل روز بلند شود ، و زلزله شود كه اكثر شهر بر زمين فرو رود ، و خوف و قتل و طاعون و كمى اموال و زراعات و ميوه‌ها بر عراق مستولى شود ، و ملخى در وقتش و غير وقتش نازل شود ، و دو طايفه از عجم با هم جنگ كنند و خون بسيار در ميان ايشان ريخته شود ، و جماعتى از اهل بدعت به صورت ميمون و خوك مسخ شوند . و علامات بسيار است كه در كتاب بحار الانوار استيفاى ذكر آنها كرديم « 49 » . حديث يازدهم [ وقايع بعد از ظهور ] شيخ محمد بن بابويه و جعفر بن قولويه و محمد بن ابراهيم نعمانى - رضى الله عنهم - روايت كرده‌اند از حضرت ابى عبد الله جعفر بن محمد الصّادق - عليه السلام -

--> ( 49 ) . بحار الانوار 52 / 181 - 308 .