فاصرفه عنّى و اصرفنى عنه ، واقدر لى الخير حيث كان و رضنى به و حاجت خود را نام ببرد ! « 65 » و شيخ مفيد در مقنعه و على بن بابويه در رساله گفته‌اند : كه هرگاه امرى را اراده كنى دو ركعت نماز بكن و صد و يك مرتبه أستخيراللَّه برحمته بگو و اين دعا بخوان : لا إله الّا الله العلى العظيم ، لا إله الّا اللَّه الحليم الكريم ، ربّ بحقّ محمّد و آل محمّد صلّ على محمّد و آله ، و خرلى فيما أردت للدّنيا و الآخرة خيرة منك ف عافيه پس هرچه بر آن عزم كنى به عمل آور . « 66 » و كلينى و شيخ و سيد و غير ايشان به سند معتبر روايت كرده‌اند كه اسحاق بن عمّار ، به خدمت حضرت صادق ( عليه السلام ) عرض كرد كه بسيار واقع مىشود كه امرى را اراده مىكنم ، و بعضى مرا امر مىكنند به آن و بعضى نهى مىكنند ، حضرت فرمود : كه هرگاه چنين باشد دو ركعت نماز بكن و صد و يك مرتبه طلب خير از خدا بكن ، پس نظر كن كه كدم يك در دل تو راجح است ، پس آن را بكن كه ان شاء الله خير تو در آن است ، و بايد كه طلب خير را در عافيت بكنى ، يا آن كه بگويى : أستخير اللَّه برحمته خيرة فى عافية زيرا كه بسا باشد كه خير آدمى در بريدن دست او باشد ، يا در مردن فرزند او ، يا در رفتن مال او ، يعنى : هرچند خير در اينها باشد اما چون اكثر خلق صبر بر اين بلاها نمىتوانند كرد و حق تعالى قادر است بر آن كه خير را در امرى قرار دهد كه مقرون به عافيت از اين بلاها باشد ، پس در دعا بايد كه شرط عافيت بكند . « 67 » و سيد به سند صحيح از امام محمد باقر ( عليه السلام ) روايت كرده است كه هر بنده كه صد مرتبه طلب خير از حق تعالى بكند البته آنچه خير اوست در دلش مىافتد مىگويد : اللّهم عالم الغيب و الشّهادة ان كان ما أردت خيرا لامر دنياى و آخرتى و عاجل أمرى و آجله ، فيّسره لى و افتح لى بابه و رضّنى فيه بقضائك « 68 » .

--> ( 65 ) - بحار الانوار ، 91 / 265 . از همان كتاب . ( 66 ) - مقنعه ، شيخ مفيد ، ص 36 . و بحار الانوار : 91 / 276 . ( 67 ) - فروع كافى ، 3 / 472 ، ج 7 ، تهذيب الاحكام : 3 / 1818 ، ج 5 . و بحار الانوار : 91 / 277 . ( 68 ) - بحار الانوار ، 91 / 278 . از فتح الابواب .