و يسّرنى لليسرى التى ترضا بها عن صاحبها ، و لاتخذلنى بعد تفويضى اليك أمرى ، برحمتك الّتى وسعت كلّ شىء ، اللهمّ أوقع خيرتك فى قلبى ، وافتح للزومها يا كريم ، آمين رب العالمين پس‌هرگاه اين دعا بخواند من اختيار مىكنم براى او منافع او را در دنيا و آخرت « 48 » . و سيد ، به سند موثق از زراره روايت كرده است كه گفت : به حضرت امام محمد باقر ( عليه السلام ) عرض كردم كه هرگاه اراده كارى داشته باشم و خواهم طلب خير خود از پروردگار خود بكنم چگونه بگويم ؟ حضرت فرمود : كه هرگاه اراده استخاره داشته باشى روز سه شنبه و چهارشنبه و پنجشنبه را روزه بدار ، پس در روز جمعه در مكان پاكيزه‌اى دو ركعت نماز بكن ، پس نظر كن بجانب آسمان و صد مرتبه بگو : اللهم انّى اسالك بأنّك عالم الغيب و الشهادة الرحمن الرحيم ، أنت عالم الغيب ، ان كان هذا الامر خيراً لى فيما أحاط به علمك ، فيسره لى و بارك فيه وافتح لى [ لى به - خ ل ] بابه ، و ان كان ذلك شرّاً لى فيما أحاط به علمك ، فاصرفه عنّى بما تعلم ، فانك تعلم و لا اعلم ، و تقدر و لاأقدر ، و تقضى و لاأقضى ، و أنت علام الغيوب « 49 » . و ايضاً به سند معتبر از كتاب دلائل حميرى روايت كرده است ، از محمد بن سهل قمى كه گفت : من در مكه معظمه مجاور بودم ، پس رفتم به مدينه و به خدمت حضرت امام محمد تقى ( عليه السلام ) مشرف شدم ، و اراده داشتم كه از حضرت سؤال كنم از براى شرف و كرامت جامه را كه بپوشم و ميسر نشد كه سؤال كنم تا وداع كردم و بيرون آمدم ، و خواستم كه از مدينه بيرون روم ، باز به خاطرم رسيد كه عريضه به خدمت حضرت بنويسم و جامه را سؤال كنم ، چون ترددى داشتم عريضه را نوشتم و رفتم به مسجد حضرت رسول ( صلى اللَّه عليه و آله ) و دو ركعت نماز استخاره كردم ، و بعد از آن صد مرتبه طلب خير از خدا كردم ، پس در دلم افتاد كه نامه را نفرستم ، نامه را دريدم و از مدينه بيرون رفتم ، چون روانه شدم ديدم كه خادم آن حضرت در ميان قطارها

--> ( 48 ) - بحار الانوار ، 91 / 267 - 268 از فتح الابواب سيد ، و مصباح كفعمى ، ص 394 - 395 . ( 49 ) - بحار الانوار ، 91 / 278 از فتح الابواب سيد .