روايت كرده است كه هرگاه كسى مطلبى از پروردگار خود خواهد طلب نمايد ، بايد كه در آن روز بر شصت مسكين تصدق كند ، و هر مسكين را يك صاع گندم بدهد به صاع حضرت رسول ( صلى اللَّه عليه و آله ) و چون شب شود در ثلث آخر شب غسل كند و جامه كنده كه پست‌ترين عيالش پوشند بپوشد و بعوض زير جامه لنگى ببندد ، پس دو ركعت نماز بجا آورد ، و چون در ركعت دوم به سجده اول برود لا إله الّا اللَّه بگويد ، و خدا را به عظمت و بزرگوارى ياد كند . و دور نيست كه اگر بعد از ذكر سجود تسبيحات اربع ولا حول ولاقوة الّا باللَّه العلى االعظيم بگويد خوب باشد ، پس گناهان خود را آنچه در خاطر داشته ياد كند ، و طلب مغفرت و آمرزش كند ، و اگر مجمل بگويد اللّهمّ اغفر لي ما تعلم من ذنوبى شايد بد نباشد ، پس فرمود كه چون سر به سجده دوم بگذارد صد مرتبه بگويد اللّهمّ انّى أستخيرك پس هر حاجت كه دارد از خدا بطلبد ، و هر مرتبه كه به سجده رود لنگ را از زانو دور كند كه زانوها به زمين برسد ، و عقب لنگ را نيز ميان ساقها و رآنهاداخل كند كه مجموع زانوها و قدمهايش به خاك برسد « 22 » . و على بن ابراهيم در تفسير و حميرى در قرب الاسناد روايت كرده‌اند از على بن اسباط كه گفت : رفتم به خدمت حضرت امام رضا ( عليه السلام ) و گفتم مىخواهم به سفر مصر بروم و نمىدانم از راه دريا بروم يا از راه صحرا ، حضرت فرمود : كه برو به مسجد حضرت رسول ( صلى اللَّه عليه و آله ) در غير وقت نماز واجب ، و دو ركعت نماز بجا آور ، و بعد از آن صد و يك مرتبه أستخيراللَّه و به روايت حميرى صد مرتبه بگو « 23 » . و أيضاً حميرى به سند صحيح از حضرت صادق ( عليه السلام ) روايت كرده است كه هر كه در بالاى سر مرقد منور حضرت امام حسين ( صلوات اللَّه عليه ) صد مرتبه طلب خير از خدا بكند ، پس حمد و تهليل و تسبيح و تمجيد و ثناء كند خدا را ، البته خدا خير

--> ( 22 ) - بحار الانوار ، 91 / 258 از فتح الابواب . ( 23 ) - تفسير على بن ابراهيم ، 2 / 282 و قرب الاسناد ص 164 .