السيد أحمد بن محمد كياء گيلاني
128
سراج الأنساب ( فارسى )
الدين محمد را دريافت ، بعد از نزول سيد مزبور در سبزوار به اندكزمانى شرف الدين محمد وفات يافت . سيد تاج الدين علي مذكور چون اراده زيارت امام ثامن ضامن داشت ، نعش عمش را برداشته متوجه جانب مشهد رضا شد ، و در صفهء ما بين مسجد كبير و روضهء مقدسه دفن نمودند ، و در وقت مراجعت نزول اجلال به سبزوار فرمود . و چون حصهء ارثيه جد مرحومى ناصر الدين أحمد كه مىبايست ميان شرف الدين محمد عمش و پدرش علي أكبر تقسيم شود ، و به سبب غيبت او على اكبر حصهء ارثيه خود را اخذ ننموده بود ، و در نزد شرف الدين محمد عمش بود باز يافت . بنى أعمامش تكليف تأهل در دار المؤمنين سبزوار نمودند ، به جهت آنكه در دار العبادهء يزد متأهل شده بود راضى نشد ، و متوجه دار العبادهء يزد شد . بعد از ورود سيد تاج الدين علي بن شمس الدين على اكبر مذكور به دار العبادهء يزد ، خداى عالم پسرى از حليلهء جليلهء مذكورهاش به او كرامت فرمود ، مسمى به سيد مهدى . و بعد از سن بلوغ و رشد او سيد تاج الدين علي پدرش در وقتى كه مروج دين مصطفوى كل حديقهء مرتضوى المؤيد بتأييدات الالهيه سلطان شاه اسماعيل شيروانات و آذربايجان و عراق عرب و عراق عجم و خوزستان و طبرستان و گيلانات و كرمان را در تحت تصرف خود درآورده ، و خاطر خطير و ضمير خورشيد تنويرش از انتظام اين همه آسايش يافت . نداى اقليمگشايى به صوب خراسان و رفع دفع شيبگ خان درداد ، و متوجه به جانب خراسان گرديد ، و حضرت عمدة السادات و النجباء أمير عبد الباقي يزدي وكيل و صدر ، بنابر قرابتى كه با عمدة السادات و العلماء و النجباء سيد تاج الدين