او را بسيار معزز و مكرم داشتند ، أبو مسلم را بد آمد ، سليمان بن كثير الخزاعى عبيد اللّه را گفت : كه ما بد كرديم با عباسيان بيعت كرديم اكنون با شما بيعت مىكنم . عبيد اللّه گمان برد كه أبو مسلم با او مكر مىكند ، عبيد اللّه اين سخن با أبو مسلم به‌گفت ، ابو مسلم به او جايى گفت و مكانى بر او تقبل كرد و گفت : يا عبيد اللّه نيشابور طاقت تو ندارد أبو مسلم از سليمان بن كثير چيزى ديگر در دل داشت ، او را بدان بهانه به‌كشت . عبيد اللّه بازگشت و بدان ده آمد كه به دو داده بودند كه او را ذى أمران يا ذى أمان گفتندى ، و آن موضعى بود كه در حيات پدر داشت ، و در آن ده وفات كرد به قول أبو نصر بخارى سى و هفت ساله بود ، و به قول أبو الحسن چهل و شش ساله « 1 » . و نسل عبيد اللّه الاعرج بن حسين الاصغر از چهار پسرند : جعفر الحجه ، و علي الصالح المستجاب الدعوه ، و محمد الجوانى ، و حمزه . و جعفر الحجه را از آن جهت الحجه لقب نهادند كه او حج بسيار گذاردى و از ائمهء زيديه است ، و به قول القاسم الرسي ابن ابراهيم طباطبا از ائمه آل محمد است و بسيار فصيح بود ، و أبو البخترى « 2 » وهب بن وهب او را حبس كرد سيزده ماه « 3 » ، و صائم الدهر بود و به دو عيد روزه كشادى و بس . و نسل مشهور حمزه از حسين و محمد ند ، و به غايت اندك‌اند . و از ايشان سيد معين الدين علي بن غياث الدين محمد بن ضياء الدين بن

--> ( 1 ) المجدى أبو الحسن عمرى ص 195 . ( 2 ) در دو نسخه : ابن البخترى . ( 3 ) در عمده ص 230 : هيجده ماه .